Οἱ ἐπιπτώσεις τῶν παρεμβάσεων μικρῶν πόλεων στὶς ἐξελίξεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ θεωροῦνται ἀπ’ τὸν Ἰσοκράτη ὡς μείζοντες παράγοντες στὴν πορεία τῶν γεγονότων∙ αὐτὲς ἐπέτρεψαν τὴν παρέμβαση τῶν Περσῶν στὰ ἑλληνικὰ πράγματα, μὲ τὴν ὁλόπλευρη ὑποστήριξη τῶν Σπαρτιατῶν καὶ τὴν ἧττα τῶν Ἀθηναίων στὸν Πελοποννησιακὸ πόλεμο. «Ἐν γὰρ τοῖς τοιούτοις καιροῖς πολλάκις μικραὶ δυνάμεις μεγάλας τὰς ῥοπὰς ἐποίησαν»∙ αὐτὰ χρόνια, τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου, πολλὲς φορὲς μικρὲς πόλεις ἐπέφεραν μεγάλες ἀλλαγὲς στὰ πολιτικὰ πράγματα. «Ἐπεὶ καὶ περὶ Χίων ἔχοιμ’ ἂν τοῦτον τὸν λόγον εἰπεῖν»∙ ἐπειδὴ καὶ γιὰ τὴν ἀποστασία τῶν Χίων, μετὰ τὴν καταστροφὴ στὴν Σικελία, θὰ ἔχω νὰ προσθέσω πολλά. «Ὡς ὁποτέροις ἐκεῖνοι προσθέσθαι βουληθεῖεν, οὗτοι κατὰ θάλατταν κρείττους ἦσαν»∙ διότι σὲ ὅποια δύναμη ἤθελαν αὐτοὶ νὰ προσχωρήσουν, Ἀθηναίους ἢ Λακεδαιμονίους, αὐτοὶ θὰ κέρδιζαν τὴν ὑπεροχὴ στὴν θάλασσα. Κι ἔγινε αὐτό, ἀλλὰ ἐπανῆλθαν στὴν ἀθηναϊκὴ συμμαχία, γιὰ νὰ ξαναφύγουν.