Ἡ ἐξέγερση τῶν Αἰγυπτίων, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Πολεποννησιακοῦ πολέμου μᾶλλον, εἶχε τριετῆ διάρκεια καὶ δὲν κατεστάλη, παρὰ τὴν ἀποστολὴ τῶν καλυτέρων στρατηγῶν τῆς Περσίας∙ ἡ ἀναφορά της μὲ γενικὸ τρόπο ἀπ’ τὸν Ἰσοκράτη, ἐνῶ εἶναι ἄγνωστη ἀπὸ ἄλλες πηγές, δείχνει ὅτι ἦταν ἀρκετὰ γνωστὴ στοὺς Ἕλληνες ὡς πρόσφατο γεγονός. «Οὗτοι δὲ τρι’ ἔτη μείναντες, καὶ πλείω κακὰ παθόντες ἢ ποιήσαντες»∙ οἱ Ἀβροκόμας, Τιθραύστης καὶ Φαρνάβαζος, ἀφοῦ ἔμειναν τρία χρόνια στὴν Αἴγυπτο καὶ ὑπέστησαν περισσσότερα κακὰ ἀπὸ ὅσα ἔκαναν. «Τελευτῶντες οὕτως αἰσχρῶς ἀπηλλάγησαν»∙ ὅταν τελείωσαν τόσο αἰσχρῶς ἀπηλλάγησαν τῆς ἀρχῆς των. «Ὥστε τοὺς ἀφεστῶτας μηκέτι τὴν ἐλευθερίαν ἀγαπᾶν, ἀλλὰ ἤδη καὶ τῶν ὁμόρων ζητεῖν ἐπάρχειν;» ὥστε οἱ ἐξεγερμένοι νὰ μὴν ἀγαποῦν τὴν ἐλευθερία, ἂλλὰ καὶ τοὺς γείτονές τους ζητᾶν νὰ ὑποτάξουν; Οἱ βαρβαρότητες τῶν περσικῶν στρατευμάτων φαίνεται ὅτι ἦταν τόσο ἀκραῖες, ὥστε ἐξαγρίωσαν τοὺς πάντες στὴν Αἴγυπτο.