Οἱ Πέρσες εἶχαν ἐπιχειρήσει τὴν ἅλωση ὁλοκλήρου τῆς Κύπρου, μετὰ τὴν ἀποτυχία τους καταστολῆς τῆς ἐξεγέρσεως τῶν Αἰγυπτίων∙ εἶχαν ἀπέναντί τους τὸν Εὐαγόρα, τύραννο τῆς Σαλαμίνας, μὲ ἐλάχιστες δυνάμεις καὶ χωρὶς καθόλου σχεδὸν πλοῖα, παρὰ μόνο μὲ τρεῖς χιλιάδες πελταστές. «Ἀλλ’ ὅμως οὕτω ταπεινῆς δυνάμεως οὐ δύναται περιγενέσθαι βασιλεὺς πολεμῶν»∙ ἀλλ’ ὅμως οὔτε καὶ αὐτῆς τῆς μικρῆς δυνάμεως δὲν δύναται καταβάλλειν ὁ βασιλεὺς στὴν μάχη. «Ἀλλ’ ἤδη μὲν ἕξ ἔτη διετέτριφεν, εἰ δεῖ τὰ μέλλοντα τοῖς γεγενημένοις τεκμαίρεσθαι»∙ ἀλλ’ ἤδη ἔχει ξοδέψει ἕξι χρόνια, ἐὰν πρέπει τὰ μέλλοντα ἀπ’ τὰ γεγενημένα νὰ ἀξιολογήσουμε. «Πολὺ πλείων ἐλπίς ἐστιν ἕτερον ἀποστῆναι πρὶν ἐκεῖνον ἐκπολιορκηθῆναι»∙ πολὺν περισσότερες εἶναι οἱ ἐλπίδες ἄλλη πόλη νὰ ἀποστατήσει πρὶν ἁλώσει τὸν Εὐαγόρα τῆς Κύπρου. Ἡ παρακμὴ τῆς περσικῆς αὐτοκρατορίας ἀποδεικνυόταν ἀπ’ τὴν ἀδυναμία της ἐλέγχου μιᾶς μικρῆς νήσου στὰ σύνορά της, ἐπισημαίνει ὁ Ἰσοκράτης.