Οἱ διαδηλώσεις στὴν Βενεζουέλα συνεχίζονται καθημερινὰ καὶ τὰ θύματα αὐξάνονται∙ οἱ νεκροὶ ἔχουν περάσει τοὺς τριάντα, οἱ τραυματίες εἶναι ἑκατοντάδες, ἐνῶ παρουσιάζεται σημαντικὴ ἔλλειψη τροφίμων καὶ φαρμάκων στὴν ἀγορὰ καὶ στὰ νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν γεμίσει μὲ ἀσθενεῖς∙ ἡ ἔξοδος πρὸς τὴν Κολομβία κορυφώνεται, ἀλλὰ τὸ καθεστὼς χαρακτηρίζει τοὺς διαδηλωτὲς ὡς τρομοκράτες. Ἡ ἀντιπολίτευση ἔχει ἀπορρίψει τὸ σχέδιο τοῦ δικτάτορα γιὰ ἀναθεωρητικὴ Βουλή, ἐνῶ ὁ κόσμος δὲν δείχνει σημάδια ὑποχωρήσεως καὶ κοπώσεως∙ ἐπιδημία χολέρας πλήττει τὴν χώρα, μὲ ἀβοήθητα πολλὰ θύματα, ἐνῶ ἡ παιδικὴ θνησιμότης ἔχει ἐκτιναχθεῖ λόγῳ τῆς πείνας καὶ τῆς ἐλλείψεως φαρμάκων καὶ παιδικῶν τροφῶν. Ὁ δικτάτωρ ἀρνείται νὰ ὑποχωρήσει, διότι γνωρίζει τὴν τύχη του, μὲ τὴν βέβαιη καταδίκη του γιὰ τὰ τόσα πολλὰ ἐγκλήματά του.