Ἡ ὁρκωμοσία τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν χαιρετίσθηκε ἀπ’ ὅλους ὡς ἱστορικὴ καμπὴ γιὰ τὴν Γαλλία καὶ τὴν Εὐρώπη∙ ὁ νεαρὸς ἡγέτης ἐντυπωσίασε μὲ τὴν στάση του καὶ τὶς ἐξαγγελίες του, ἐνῶ σήμερα μεταβαίνει στὸ Βερολίνο, γιὰ τὴν πρώτη συνάντησή του μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ. Τὴν προτεραιότητα στὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ τὴν ἔδειξε καὶ κατὰ τὴν προσέλευσή του πεζῆ στὴν πλατεῖα τοῦ Λούβρου πρὸς τὸν συγκεντρωμένο κόσμο, μὲ ὑπόκρουση τὸν ἐθνικὸ ὕμνο τῆς Εὐρώπης, τὴν συμφωνία τῆς χαρᾶς τοῦ Λουδοβίκου Μπετόβεν∙ ἡ ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος θεωρεῖται ἄκρως ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἑνοποίηση τῆς Εὐρωζώνης καὶ τὴν ἑνιαία ἐμφάνισή της στὴν διεθνῆ πολιτικὴ σκηνή. Οἱ συνθῆκες εἶναι ὥριμες, διότι καὶ ἡ καγκελάριος εἶναι ἀρκετὰ ἐνισχυμένη, μετὰ καὶ τὴν νίκη τοῦ κόμματός της στὴν Βόρειο Ρηνανία Βεστφαλία, ἐνῶ καὶ οἱ ἀτλαντίζοντες ἔχουν ἀποδυναμωθεῖ ἀρκετὰ μὲ τὴν ἀποχώρηση τῆς Βρεταννίας ἀπ’ τὴν Ἕνωση.