Στὴν ἀντιστάθμιση τῶν ἐσωτερικῶν του προβλημάτων, μὲ ἄνοιγμά του πρὸς τὴν Εὐρώπη, ἐπιχειρεῖ ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ μὲ τὴν αὐριανὴ ἔκτακτη συνάντησή του μὲ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν στὸ Παρίσι∙ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, μετὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Ριὰντ καὶ τὴν Παλαιστίνη, μὲ προκύνημα στὸ Τεῖχος τῶν Δακρύων καὶ στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως, ἀλλὰ καὶ τὶς συναντήσεις του μὲ τὸν Βενιαμὶν Νετανιάχου καὶ τὸν Μαχμοὺντ Ἀμπάς, ἐπιλέγει τὴν Γαλλία. Ὁ λόγος εἶναι σαφής, προβάλλει ὡς ἐπιλογή του τὸν νεαρὸ ἡγέτη, μὲ σκοπὸ τὴν προσέγγιση τῆς Εὐρωζώνης, αἴροντας στὴν πράξη ὅσα εἶχε ἐκστομίσει παλαιότερα ἐναντίον της∙ στὰ διεθνῆ χρειάζεται τὴν ὑποστήριξη τῆς Εὐρώπης, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς τρομοκρατίας καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς εἰρήνης στὴν Συρία. Πολλὲς οἱ ἐπιπτώσεις τῆς ἐπισκέψεως…