Ἡ ἀπογοήτευση εἶναι διάχυτη στὴν κυβέρνηση, μετὰ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἀποκλείεται συμφωνία γιὰ τὸ χρέος καὶ ὅτι ἡ ποσοτικὴ χαλάρωση καθυστερεῖ, διότι τίθενται ὡς προϋποθέσεις ἡ ἐπιτάχυνση μεταρρυθμίσεων καὶ ἀποκρατικοποιήσεων∙ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἀποκάλυψε τὶς πραγματικὲς προθέσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀρχίζοντας τὴν δήλωσή του, μὲ ἀναφορὰ στὸν Μάρξ. Ἀπευθύνεται στοὺς ἐλαχίστους κομματικοὺς ποὺ τοὺς ἀπόμειναν, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν ἀπολύτως τὴν κρατικὴ μηχανή, ἐν ἀγαστῇ συμπνοίᾳ μετὰ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων∙ ὁπωσδήποτε γνωρίζουν ὅτι εἶναι γραφικοὶ πλέον στὴν Εὐρώπη, ὅπου θεωρεῖται παρωχημένη ἡ γνωστὴ ἀριστερά, μετὰ τὶς γαλλικὲς ἐκλογές -αὐτὰ βέβαια τὰ παρακολουθοῦν, ἔστω κι ἂν δὲν συζητοῦν τὴν ἔκταση τῆς ὑφέσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ δὲν σχολιάζουν τὸ γερμανικὸ αἴτημα γιὰ σωστὴ λειτουργία τῆς ΕΛΣΤΑΤ-, ὁπότε δὲν ἔνδιαφέρονται, παρ’ ὅσα λένε, ὅπως δείχνουν, γιὰ τὴν τύχη τῆς ἀξιολογήσεως. Ἀποδεικνύεται ὅτι φοβοῦνται περισσότερο τὴν λογοδοσία τους στοὺς ἀτλαντικοὺς νονούς…