Σὲ πρωτόγνωρη ψυχρολουσία γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο ἀναμένεται νὰ καταλήξει τὸ Γιούρογκρουπ σήμερα στὶς Βρυξέλλες∙ συμφωνία γιὰ τὸ χρέος ἀποκλείεται, μὲ μόνη μᾶλλον εὐνοϊκὴ ἀπόφαση τὴν δέσμευση γιὰ τὴν κάλυψη τῆς ἐξοφλήσεως τῶν ὁμολόγων τοῦ Ἰουλίου, μὲ τὸ ἀντίστοιχο ποσὸ ἀπ’ τὴν κανονικὴ δόση, ἀλλὰ προβλπέπεται καὶ αὐστηρὴ κριτική, γιὰ τὶς καθυστερήσεις στὶς μεταρρυθμίσεις καὶ στὶς ἀποκρατικοποιήσεις, ὅπως καὶ αὐστηρότερη γιὰ τὶς ἀτέλειες τῆς δημοσίας διοικήσεως, μὲ πρώτη τὰ ἀναξιόπιστα στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ. Τὸ πολιτικὸ πρόβλημα εἶναι μέγα γιὰ τὸν πρωθυπουργό, διότι τρεῖς μέρες πρὶν τὰ ἐμφάνιζε ὅλα ὡς ρόδινα καὶ σχεδίαζε γιὰ τὸ 2019∙ οἱ πολιτικοὶ παρατηρητὲς διερωτῶνται πλέον, τὸ ἂν ἀντιλαμβάνεται τὰ ὅσα τοῦ λένε οἱ ἄλλοι ἡγέτες στὶς συνομιλίες τους ἢ ἄν συνειδητὰ λέει τόσα ψέμματα. Ἀλλὰ τὸ νὰ λὲς ψέμματα, γίνεται μία δύο φορές, γιὰ τὸν χειρότερο ψεύτη, κι ὄχι ἐπανάληψη τοῦ ἴδιου ψέμματος, συνήθως κάτι ἄλλο βρίσκει, καὶ εἶναι εὐφάννταστοι σ’ αὐτὰ οἱ μυθομανεῖς∙ ὁ ἔνοικος ὅμως τοῦ Μαξίμου συνεχίζει τὸ ἴδιο ψέμμα, ὅτι συμφώνησαν μαζί του ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ ἡ Κριστὶν Λαγκάρντ, ἐνῶ τὴν ἑπομένη τὸν διέψευδαν ἀμφότερες, μὲ ὠμὸ τρόπο. Κι αὐτὸς κάνει σὰν νὰ μὴν συνέβη τίποτε. Ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμία ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα…

Τὰ χειροκροτήματα τῶν βουλευτῶν του ἦταν πολλὰ κατὰ τὴν συζήτηση στὴν Βουλή, ἀλλὰ περισσότερες καὶ οἱ ἀρὲς τοῦ λαοῦ γιὰ ὅσα ἔκανε τὸ παρακράτος μὲ τὴν προκλητικὴ ἀνοχὴ τῆς Ἀστυνομίας∙ τὴν ἑπομένη ἐπιβεβαιώθηκαν στὴν πράξη αὐτά, διότι ἐλάχιστοι βουλευτὲς ἀποτόλμησαν τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ἐπαρχία τους, ἐνῶ οἱ διαμαρτυρίες καὶ οἱ ὕβρεις στὰ γραφεῖα τους, σὲ ὅσους τὰ διατηροῦν ἀνοικτὰ ἀκόμη, γιὰ τὴν νέα ἀνελέητη φοροεπιδρομή, ἔπεφταν βροχή. Ὁ κομματικὸς μηχανισμὸς εἶναι ἀνύπαρκτος, ἀλλὰ καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ ὅσους εἶχαν στηρίξει τὸν Ναπολεοντίσκο πρὸ διετίας βρίσκονταν στὸ Σύνταγμα, μὲ πολλοὺς καὶ μισθωτοὺς ἀκόμη τῆς Κουμουνδούρου∙ ἔχουν νὰ πληρωθοῦν δέκα μῆνες σχεδόν, καὶ λαμβάνουν κάτι ψιλὰ ἔναντι, ἀλλὰ τὰ οἰκογενειακὰ ἔξοδα δὲν καλύπτονται μὲ τίποτε. Οἱ πιέσεις ὅσων ζητοῦν τὴν ἄμεση προσφυγὴ στὶς κάλπες ἀντικρούονται ἀπ’ τοὺς σκληρούς, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλοῦνται τὴν ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ, ὡς κύριο ἐπιχείρημα∙ ἀλλὰ οἱ πρῶτοι προβλέπουν κλιμάκωση τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ κόσμου, ἡ ὀργὴ τῆς σιωπηλῆς πλειοψηφίας εἶναι ἡ χειρίστη, «φωνὴ λαοῦ ὀργὴ θεοῦ», ὅπως ἐπισήμανε ἐπιγραμματικὰ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης. Ἕνα πρᾶγμα θεωροῦν δεδομένο οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι τοῦ Μαξίμου, καὶ τὸ ὑπογραμμίζουν στὶς εἰσηγήσεις τους, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἀντιστροφὴ τῆς λαϊκῆς ἀγανακτήσεως, ὅ,τι κι ἂν κάνει ἡ κυβέρνηση. Ὅσο μάλιστα ἐπιδεινώνεται ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἡ ὀργὴ ἐκτινάσσεται.

Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς μεθόδου λειτουργίας τῆς ΕΛΣΤΑΤ ἀπ’ τὸ Γερμανικὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν θέτει θέμα ἀξιοπιστίας τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ τῆς κυβερνήσεως∙ ὁπωσδήποτε αὐτὸ δὲν εἶναι νέο, ἀλλὰ ἐπὶ ΣΥΡΙΖΑ ἀποκορυφώθηκε ἡ χάλκευση τῶν ὅποιων στοιχείων. Ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ ὕφεση ἀνέρχεται στὸ 1% ἢ καὶ περισσότερο, καὶ μὲ τὶς προοπτικὲς ἐπιβαρυντικές, ἂν δὲν φύγει ἡ κυβέρνηση∙ ἡ ρευστότης στὴν ἀγορὰ ἔχει ἐξαφανισθεῖ καὶ οἱ τράπεζες δὲν καλύπτουν οὔτε τὰ λειτουργικά τους ἔξοδα, ἐνῶ ὅλες πλέον οἱ ἐπιχειρήσεις, ποὺ ἔχουν δοσοληψίες μὲ τὸ ἐξωτερικὸ κι ὄχι μόνο οἱ τουριστικές, διατηροῦν τὰ κεφάλαιά τους ἔξω καὶ φέρνουν στὴν Ἑλλάδα μόνο ὅσα ἔχουν ἀνάγκη∙ τὰ ἀποθεματικὰ τῶν οἰκογενειῶν ἔχουν ἐξαντληθεῖ, στὰ ἑπτὰ χρόνια τῶν μνημονίων, καὶ ἡ μείωση τῶν δαπανῶν, ἀκόμη καὶ στὶς βασικὲς ἀνάγκες διατροφῆς, γάλα, ψωμί, εἶναι αἰσθητές, ἐνῶ οἱ ἐλάχιστοι πιστοὶ κομματικοὶ ἐμποδίζουν τὶς ἀποκρατικοποιήσεις καὶ τὶς ἐπενδύσεις, κι ἂς λέει ὅ,τι θέλει ὁ Ναπολεοντίσκος, σὲ κάθε οἰκόπεδο ποὺ πωλεῖται στοὺς ξένους, θὰ βρεθεῖ ὁ δασάρχης ποὺ θὰ ἀνακαλύψει δάσος, καὶ τρέχα γύρευε μετά… Ἑπομένως ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας δὲν ἔρχεται μὲ τὴν σημερινὴ κυβέρνηση, οὔτε οἱ ξένοι ἐπενδυτὲς ἀποτολμοῦν νέα πειράματα∙ φαίνεται ὅμως ὅτι ὁ φόβος τῆς λογοδοσίας εἶναι κυρίαρχος στοὺς ὑπουργούς.

Τρία εἶναι τὰ στρώματα ποὺ βρίσκονται σὲ κατάσταση ἐξεγέρσεως καὶ ἦταν οἱ βασικὲς πηγὲς ψήφων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες, οἱ μικρομεσαῖοι καὶ οἱ ἀγρότες, διότι ὅλοι τους σχεδὸν μετὰ δυσκολίας καλύπτουν τὶς οἰκογενειακές τους ἀνάγκες, ἐνῶ ἡ φορολογικὴ δήλωση, μὲ τὴν προκαταβολὴ φόρου, τοὺς ἔχει ἐξαγριώσει, θὰ μείνουν νηστικὰ τὰ παιδιά τους. Ἡ ἀπόδειξη ὅτι πρόκειται γιὰ μεθευμένη προσπάθεια χρεωκοπίας τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἔρχεται, ὄχι μόνο ἀπ’ τὴν τακτικὴ τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 2015, ὅπως ἀποκαλύπτει τώρα ὁ τότε ὑπουργός του, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὴν πεισματικὴ ἄρνηση ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων ποὺ ἀποβλέπουν στὴν εἰσροὴ κεφαλαίων∙ ἡ Κύπρος εἰσέπραξε πέρυσι τέσσερα δις εὐρὼ ἀπ’ τὴν πώληση ἀκινήτων σὲ κατοίκους τρίτων χωρῶν, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν παροχὴ πενταετοῦς βίζας γιὰ τὴν Εὐρώπη∙ ὁ νόμος εἶναι ἕτοιμος ἀπ’ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὅταν εἶχαν εἰσπράξει κάποια κεφάλαια, ἀλλὰ ἡ ἀριστεροαρκοδέξια κυβέρνηση τὸν πάγωσε ἐντελῶς∙ οἱ εἰδικοὶ πιστεύουν, ὅτι μπορούσαμε νὰ εἰσπράξουμε πάνω ἀπὸ εἴκοσι δις τουλάχιστον. Ὁ νόμος μιᾶς στάσεως γιὰ τὴν ἔκδοση ἀδείας νέας ἐπιχειρήσεως γιὰ πάρα πολλοὺς κλάδους ἦταν ἐπίσης ἕτοιμος ἀπ’ τὴν προηγούμενη κυβέρνηση, ἀλλὰ ἔμεινε στὰ χαρτιὰ καὶ δὲν ἐφαρμόζεται, ὅλο λένε, ὅτι θὰ ψηφίσουν νέο καὶ τὸν κλωσσοῦν δυὸ χρόνια. Ἕνα χρόνο μετὰ τὸ Brexit οἱ ἐφοπλιστὲς ζητοῦν νὰ ἔρθουν στὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς διώχνουν συστηματικά.

Ἕνα εἶναι τὸ ἐλαφρυντικὸ τῶν κυβερνώντων, ἡ διαπίστωση τῆς πολιτικῆς καταρρεύσεώς τους καὶ ὁ φόβος τῆς λογοδοσίας, «τὸ Γουδὶ περιμένει», ἐξομολογεῖται ὁ κουρεμένος∙ ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ χαρακτηριστικὸ ὅλων τῶν τυράννων στὴν ἱστορία, ὁ φόβος τῆς κατασπαράξεως ἀπ’ τὸν λαὸ τοὺς κρατάει κολλημένους στὴν ἐξουσία, ὅπως γίνεται στὴν Βενεζουέλα. Ἡ θεία δίκη ὅμως ἔρχεται ἀργὰ ἢ γρήγορα κι αὐτοὶ ἐδῶ θὰ ἔχουν μᾶλλον ὅπως πᾶνε τὴν τύχη τῆς δεύτερης δικτατορίας, θὰ τοὺς ψάχνουμε κάποια μέρα καὶ δὲν θὰ τοὺς βρίσκουμε∙ ἡ μεταστροφὴ τοῦ κόσμου πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία εἶναι μαζικὴ πλέον∙ Ναπολεοντίσκος καὶ συντροφιά του ἔχουν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν φιλικὴ Αἴγινα ἕναν χρόνο τουλάχιστον καὶ νὰ περπατήσουν στὸν κόσμο, ἀλλὰ ὁ Κυριάκος Μηστοτάκης τὴν ἐπισκέφθηκε κι ἔγινε δεκτὸς μὲ χαρὰ ἀπὸ ὅλους. Πάντως στὸ ὄμορφο νησὶ πολλὰ λέγονται γιὰ τὶς καθυστερήσεις στὴν ἔρευνα τοῦ τραγικοῦ δυστυχήματος πέρυσι στὸ Ἀγκίστρι∙ κάποιοι ἐπωνυμοι καὶ θαμῶνες τῆς νήσου ἔχουν χάσει τὸν ὕπνο τους. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, τώρα μᾶλλον καὶ ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ἀποτελοῦν τὴν ἐγγύηση γιὰ τὰ ἐθνικά μας σύνορα, ὡς σύνορα καὶ τῆς Εὐρώπης, διότι ἡ Ἄγκυρα ἔχει ἐπιλέξει τὸ Αἰγαῖο ὡς θέμα ἀποπροσανατολισμοῦ ἀπ’ τὰ ἐσωτερικὰ καὶ διεθνῆ της προβλήματα, μετὰ τὴν ἀδιανόητη ἐνδοτικότητα τοῦ Ναπολεοντίσκου.