Ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ὕφεση, μὲ ποσοστὸ μᾶλλον πάνω ἀπὸ 1%, ἐὰν ὑπολογίσουμε τὴν χάλκευση τῆς ΕΛΣΤΑΤ, εἶναι ὁ δεύτερος παράγων τῆς καχυποψίας τῶν Εὐρωπαίων πρὸς τὴν κυβέρνηση καὶ τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ ὁ Κυριάκος Μηστοτάκης τὸ εἶπε χαρακτηριστικά, «ἐδῶ τελειώνουν οἱ αὐταπάτες καὶ ἐκπνέει ὁ λαϊκισμός», μιλώντας γιὰ τὸ τέταρτο μνημόνιο καὶ ὑπογραμμίζοντας ὅτι ἡ κυβέρνηση, «δὲν μπορεῖ καὶ δὲν θέλει νὰ φέρει τὴν ἀνάπτυξη στὴν χώρα». Στὶς ὑποσημειώσεις τῶν ἑταίρων τοῦ Γιούρογκρουπ ἡ ὕφεση στὴν Ἑλλάδα, στὴ μοναδικὴ χώρα τῆς Εὐρωζώνης, μᾶλλον μέτρησε περισσότερο ἀπ’ τὰ καταγεγραμμένα στὴν ἡμερήσια διάταξη∙ ἡ οἰκονομικὴ κρίση καὶ ἡ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση εἶναι γνωστὴ σὲ ὅλους, ὅπως ὅτι 1,2 ἑκατομμύρια συνταξιοῦχοι ζοῦν μὲ κάτω ἀπὸ πεντακόσια εὐρὼ τὸν μῆνα, ἤτοι ἀναλογικῶς ἀνώτερο ποσοστὸ ὅλων τῶν μελῶν τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς. Οἱ ἑταῖροι πιστεύουν ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος ἐσκεμμένως ἐπανέφερε τὴν οἰκονομικὴ κρίση.