Ἡ σύγκριση τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Περσῶν, ὡς ὁπλιτῶν κατὰ τὴν ἀναμέτρησή τους στοὺς συνεχεῖς πολέμους, ἐθεωρεῖτο τὸ κριτήριο γιὰ τὴν ἐκστρατεία ἀπελευθερώσεως τῆς Μικρᾶς Ἀσίας∙ οἱ μύριοι, ὄχι μόνο συνέτριψαν τοὺς Πέρσες στὴν παρὰ τὰ Κούναξα μάχη, ἀλλὰ καὶ ἐπέστρεψαν στὴν Ἑλλάδα ἀπ’ τὴν Μεσοποτομία, τὴν καρδιὰ τῆς περσικῆς αὐτοκρατορίας. «Ἐν τούτοις τοῖς καιροῖς οὕτως αἰσχρῶς ἐπολέμησαν, ὥστε οὐδένα λόγον ὑπολιπεῖν τοῖς εἰθισμένοις τὴν Περσῶν ἀνδρίαν ἐπαινεῖν»∙ αὐτὴν τὴν ἐποχὴ τόσο αἰσχρὰ πολέμησαν, ὥστε δὲν ἔχει ἀπομείνει κανένας λόγος γιὰ ἔπαινο τῆς ἀνδρίας τῶν Περσῶν. «Λαβόντες γὰρ ἑξακισχιλίους τῶν Ἑλλήνων οὐκ ἀριστίδην ἐπιλεγμένους»∙ διότι εἶχε προσλάβει ὁ Κύρος ἕξι χιλιάδες Ἑλλήνων κι αὐτοὺς χωρὶς καμμία οὐσιαστικὴ ἀξιολόγηση. Ἦταν οἱ μισθοφόροι οἱ ὁποῖοι πήγαιναν μὲ ὅποιον τοὺς πλήρωνε περισσότερα∙ ὁ Πελοποννησιακὸς πόλεμος κατέστρεψε τὴν οἰκονομία στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ οἱ περισσότεροι ζοῦσαν πλέον ὡς μισθοφόροι στοὺς πολέμους.