Στὴν διασφάλιση τῆς ἑνιαίας στάσεως τῆς Εὐρωζώνης στὴν οἰκονομική της συνοχὴ ἀποβλέπει ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων∙ Παρίσι καὶ Βερολίνο ταυτίζονται πλέον ἀπολύτως ὡς πρὸς τὴν ἀδιάρρηκτη ἑνότητα τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς συνοχῆς. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ φραστικὴ μόνο διαφορὰ στὶς διατυπώσεις τοῦ Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε ἀπ’ τὸν Μπροῦνο Λεμαίρ, κατὰ τὴν συζήτηση τοῦ ἑλληνικοῦ προβλήματος∙ οἱ ὑπόλοιποι ὑπουργοὶ ἀντελήφθησαν ἐγκαίρως τὴν ταύτιση καὶ ἐπέμειναν στὶς ἐπικρίσεις, γιὰ τὶς δηλώσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅτι, «δὲν θὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα, ἂν δὲν ἐπέλθει συμφωνία γιὰ τὸ χρέος», μὲ τὸν ὑπουργό μας ψελλίζειν διάφορα. Ἡ ἐντύπωση ποὺ ἀποκόμισαν ὅλοι τους εἶναι, ὅτι δὲν πιστεύει ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση στὴν ἀναγκαιότητα τῶν μέτρων, ἂν καὶ μερικοὶ ἰσχυρίζονταν, ἰδιωτικῶς, ὅτι ἄλλες εἶναι οἱ ἀπώτερες ἐπιδιώξεις της.