Ὡς ἐνοχλητικὴ παραφωνία τουλάχιστον ἀντιμετωπίζεται ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Εὐρωζώνη, ὅταν διαβάζει κανεὶς προσεκτικὰ τὶς κρίσεις τοῦ ἐγκύρου τύπου∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες, καὶ περισσότερο ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ἔχουν ὡς κύριο πρόβλημά τους, πέραν τῶν προεκλογικῶν, τὴν εὐρωμερικανικὴ ἀναμέτρηση καὶ τὴν ἐμπέδωση τῆς πολιτικῆς ἑνότητος, μαζὶ μὲ τὴν διεθνῆ παρουσία τῆς Εὐρώπης. Ἀκόμη καὶ ὁ χρόνος γιὰ τὰ τηλεφωνήματα τοῦ πρωθυπουργοῦ εἶναι πολύτιμος, διότι τὸ πρόβλημά του ἀφορᾶ τὰ τεχνικὰ κλιμάκια καὶ δὲν εἶναι καθόλου πολιτικό∙ φυσικά, ὑπάρχουν καὶ ὅσοι ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι παρασπονδία ὅσα ἐπιδιώκει ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, διότι ὁπωσδήποτε ἀποδυναμώνει τὸ ἑνιαῖο μέτωπο τῶν Εὐρωπαίων, ἡ ἀπαίτηση γιὰ παραβίαση τῶν κανόνων, δηλαδὴ τῆς συνοχῆς, ἐμφανέστατα ἐξυπηρετεῖ ὅσους ὑπονομεύουν τὴν ἑνότητά τους .