Ὁ τρόμος ἐνώπιον τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων καὶ τῆς ἐπιδεινουμένης ὑφέσεως κατατρέχει τὸν Ναπολεοντίσκο, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιταχυνόμενη διάλυση τῆς κυβερνήσεως∙ οἱ προοπτικὲς γιὰ νέο ναυάγιο στὶς 15 Ἰουνίου συνοδεύονται ἀπ’ τὴν διεύρυνση τῶν δημοσιονομικῶν ἐλλειμμάτων καὶ τὴν διαρροὴ τῶν ἐλαχίστων κεφαλαίων ἀπ’ τὶς τράπεζες, σὲ 2,5 δις εὐρὼ τὸ τετράμηνο. Ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία δὲν ἐπανέρχεται μὲ τὴν ἀριστεροακροδέξια φάρα στὴν ἐξουσία∙ τὰ ἄλλα ἀντιπολιτευόμενα κόμματα ἀκολουθοῦν πλέον τὴν Νέα Δημοκρατία στὴν ἀπαίτησή της γιὰ πολιτικὲς ἐξελίξεις, ἔστω κι ἂν διαφοροποιοῦνται στὸ θέμα τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλὰ οἱ χαλκευμένες ἀκόμη δημοσκοπήσεις, πέραν τῆς προθέσεως ψήφου, δείχνουν ὅτι τὸ 40% θεωρεῖ τὸ τρίτο μνημόνιο χειρότερο τῶν προηγουμένων, τὸ 80% ὅτι εἶναι ἐπικοινωνιακῆς μορφῆς τὰ ἀντίμετρα καὶ στὴν παράσταση νίκης 60%, ὑπὲρ τῆς Νέας Δημοκρατίας. Ἀναγνωρίζουν καὶ στοῦ Μαξίμου, ὅτι δὲν ὑπάρχει δρόμος διαφυγῆς, μὲ τὴν λογοδοσία τῶν ἐνόχων ἀναπότρεπτη.