Ἡ ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτικὴ προωθεῖται μὲ ταχεῖς ρυθμοὺς στὴν Εὐρωζώνη, μετὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος καὶ τὶς ἀπειλὲς τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου κατὰ τῆς Εὐρώπης∙ στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι πιὸ εὔκολα τὰ πράγματα, ὅπως φάνηκε καὶ μὲ τὴν ἀντίδραση τῶν Εὐρωπαίων στὸ θέμα τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς. Ἡ ἀνάληψη πρωτοβουλίας γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων καὶ ἡ ἀπόλυτη ταύτιση μὲ τὴν Κίνα καὶ τὶς Ἰνδίες, τοὺς προσέφερε ἁπτὴ ἀπήχηση καὶ ἐπιρροὴ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο. Στὴν ἄμυνα, τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα, ἀκόμη καὶ γιὰ πρακτικοὺς λόγους∙ στὴν Εὐρώπη ὑπάρχουν 178 ἀμυντικὰ συστήματα, ἔναντι 15 μόνο στὴν Ἀμερική. Φυσικά, ἡ ἑνοποίηση ἀρχίζει ἀπ’ τοὺς μεγάλους πρῶτα.