Οἱ ἀντιδράσεις, στὴν ἀποχώρηση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀπ’ τὴν Συνθήκη τῶν Παρισίων γιὰ τὸ κλίμα, ἔλαβαν παγκοσμίως τὴν μορφὴ ἐκρήξεως∙ καμμία κυβέρνηση δὲν ἐτάχθη ἀλληλέγγυος πρὸς τὸν Ντόναλντ Τράμπ, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς σιωπῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἀμερικῆς οἱ ἀντιδράσεις κλιμακώνονται ἀπὸ σειρὰ πολλῶν πολιτειῶν, μέχρι τὶς μεγάλες ἐπιχειρήσεις καὶ τὶς διαδηλώσεις στοὺς δρόμους. Ἡ εὐαισθησία τοῦ ἀνθρώπου ἀνεδύθη σὲ ὅλο τὸ μεγαλεῖο της∙ διεκδικεῖ τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς στὸν πλανήτη μὲ ὅσα μέσα διαθέτει. Σὲ πρακτικὸ ἐπίπεδο, Εὐρωζώνη, Κίνα καὶ Ἰνδίες πρωταγωνιστοῦν στὸν πόλεμο γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος∙ καὶ εἶναι πραγματικὸς πόλεμος, διότι οἱ νεκροὶ ἀπ’ τὴν ὑπερθέρμανση τῆς γῆς εἶναι περισσότεροι ἀπὸ θερμὸ πόλεμο∙ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος εἶναι ὁ μεγάλος χαμένος, διότι τώρα κινδυνεύει περισσότερο ἀπ’ τὶς κινήσεις γιὰ καθαίρεσή του ἀπὸ ὅ,τι προηγουμένως. Δύσκολα πολὺ ἀνακτᾶ τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν Ἀμερικανῶν.