Τὴν τακτικὴ τῶν τροπολογιῶν ἐπιλέγει ἡ κυβέρνηση, γιὰ ὁλοκλήρωση τῶν προαπαιτουμένων, ὄχι τὸ κανονικὸ νομοσχέδιο, διότι φοβᾶται τὶς ἀντιδράσεις τῶν βουλευτῶν της, ὅπως φάνηκε στὴν ἐνημέρωσή τους∙ τὸ παραμύθι τῆς μεγάλης νίκης λησμονήθηκε, ἀλλὰ ἡ ἐξέγερση τοῦ κόσμου καὶ τῶν κομματικῶν στελεχῶν κλιμακώνεται, μὲ ἀπρόβλεπτη τὴν κατάληξή της. Ἡ χρεωκοπία τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων ἀποδεικνύεται δεδομένη, καθὼς ἤδη τὸ ἐπικουρικὸ δὲν καταβλήθηκε στοὺς δημοσιογράφους, μὲ ἰατρεῖα τους χωρὶς φάρμακα, ἰατροὺς ἀπλήρωτους, ἐνῶ διακόπτεται τὸ ἐπίδομα ἀνεργίας, ἀκόμη καὶ γιὰ ἕνα ἡμερομίσθιο καὶ προβλέπονται νέες περικοπὲς συντάξεων καὶ νέο πέμπτο μνημόνιο, παρὰ τὴν νομολογία ἀντισυνταγματικότητός τους∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, τὸ δείχνει, βρίσκεται πλήρως σὲ κατάσταση παρακρούσεως καὶ ἀδυνατεῖ ἀντιδράσαι. Ἐλπίζει μόνο στὴν καλὴ θέληση τῶν Εὐρωπαίων ποὺ ἴσως κλείσουν τὴν συμφωνία, γιὰ τὴν ἔγκριση τῆς δόσεως, ἀλλὰ μὲ ὅρους δυσβάστακτους. Ὁπότε δὲν τοῦ ἀπομένει ἄλλη διέξοδος, παρὰ ἡ ἐπονείδιστη φυγή.