Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Μπορῦνο Λεμαίρ, γιὰ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὶς προηγούμενες τῶν προκατόχων του, κατὰ τὴν περίοδο Φρανσουὰ Ὁλλάντ∙ ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἔθεσε ὡς κύριο μέλημά του τὴν ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος καὶ τὴν πολιτικὴ ἕνωση τῆς Εὐρωζώνης, ἐνῶ ὁ προηγούμενος τὰ εἶχε αὐτὰ σὲ δευτερεύουσα μοῖρα. Ἑπομένως τὰ βασικὰ θέματα πρὸς συζήτηση εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἐπιτάχυνση μεταρρυθμίσεων καὶ ἀποκρατοκοποιήσεων∙ σὲ αὐτὰ ἄλλωστε ἔχει καταλήξει μὲ τὸν Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε. Οἱ πανηγυρισμοὶ τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, μᾶλλον εἶναι ἀνώφελοι, ὡς συνήθως∙ ἡ συμφωνία τὴν Πέμπτη ὁδηγεῖται σὲ κλείσιμο, ἀλλὰ μόνο γιὰ τὴν ὑποδόση καὶ γιὰ ἄλλα βλέπουμε.