Ἡ καλλιέργεια συγκρουσιακοῦ κλίματος ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο δὲν κλείνει μὲ τὴν χθεσινὴ συμφωνία, ἀναφέρουν πολιτικὲς πληροφορίες ἀπ’ τὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες∙ ἀντιθέτως βλέπουν ὅτι ἡ ὑποχώρηση τῆς κυβερνήσεως εἶναι παροδική, διότι δὲν εἶχε ἀποτέλεσμα ἡ σύγκρουση, παρὰ μόνο τὴν παράταση καὶ ἐπιδείνωση τῆς ὑφέσεως. Ἡ κοσμογονία στὴν Εὐρώπη καὶ ἡ ἐπιτάχυνση τῆς διαδικασίας ἑνοποιήσεως, ὡς αἴτημα καὶ τοῦ ἁπλοῦ κόσμου, ἐπιβάλλει τὴν ἐκκαθάριση ἀπ’ ὅλα τὰ ἐμπόδια καὶ περισσότερο τὰ θεσμικὰ καὶ οἰκονομικά∙ ἡ συνοχὴ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι φραστικὴ ἢ μὲ μισόλογα, παρὰ οὐσιαστικὴ καὶ ζωντανή. Οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι οἱ ἀντιρρήσεις στὴν ἀξιολόγηση, ἀποτελοῦν προφάσεις, γιὰ ἐξυπηρέτηση τῶν ἀτλαντικῶν του δεσμεύσεων, ὅπως φάνηκε στὸ κλίμα καὶ στὴν συστηματικὴ κωλυσιεργεία στὴν ἀντιτρομοκρατικὴ πολιτική∙ οἱ διαφοροποιήσεις ἀποκαλύπτουν τὶς δεύτερες σκέψεις τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπαιτουν καὶ προϋποθέτουν ὁλόψυχη συμπαράσταση καὶ περισσότερο στὸ κρίσιμο σταυροδρόμι τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου.