Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπέλεξε συνειδητὰ τὸ περιθώριο στὸ κρισιμότερο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας μᾶλλον∙ μίλησε χθὲς σὲ συνάντηση τῶν Οἰκολόγων καὶ τῶν Σοσιαλιστῶν, μὲ κορυφαῖο τὸν χαμένο Μπενουὰ Χαμόν, καὶ σήμερα παραβρίσκεται στὴ σύνοδο τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος ὡς παρατηρητής. Ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ἔχει ἀντιληφθεῖ τίποτε ἀπ’ τὴν κοσμογονία τῶν διαδικασιῶν ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης, ὅπως δὲν ἔχει ὑποβάλει καὶ καμμία πρόταση∙ συμπεριφέρεται ὡς παρείσακτος καὶ εἶναι στὴν πραγματικότητα, ὅταν ἀγνοεῖ ὅτι ἡ στρατηγικὴ θέση τῆς Ἑλλάδος ἐπιβάλλει τὴν ἐνεργὸ συμμετοχή του. Δὲν εἶναι δυνατὸν Γάλλοι καὶ Γερμανοὶ νὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα καὶ ὁ πρωθυπουργὸς νὰ μειοδοτεῖ ἀπέναντι στὴν Τουρκία. Μία ἑρμηνεία ὑπάρχει, ὅτι πιστεύει στὴν μειοδοσία καὶ ὅτι τὴν προωθεῖ μὲ κάθε τρόπο.