Οἱ συγκρούσεις τῶν ἐργαζομένων στὴν καθαριότητα, μπροστὰ στὴν Βουλή, μὲ τὴν Ἀστυνομία ἦταν ἀπ’ τὶς χειρότερες στὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, ἀλλὰ δὲν φάνηκε νὰ ἱδρώνει καὶ πολὺ τὸ αὐτί της∙ ἀντιθέτως ἐπιχειρεῖ ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης, μὲ ἀφορμὴ τὶς ἀποδεδειγμένες συνομιλίες τοῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης μὲ τὸν ἰσοβίτη κοινικό, καὶ μὲ ἐφεύρημα τὴν πρόταση μομφῆς ἀπ’ τὴν Νέα Δημοκρατία, ἀλλὰ μὲ συμπαραστάτη τὴν δουλικώτατη διαπλοκή. Δὲν τὴν σώζουν ὅμως αὐτὰ τὰ τερτίπια, διότι στὶς Βρυξέλλες ὁ Ναπολεοντίσκος ἀπήλαυσε τὴν ἀπόλυτη μοναξιά του, καθὼς μόνο μὲ τὸν Νίκο Ἀναστασιάδη συναντήθηκε, ἐνῶ δὲν εἶπε λέξη γιὰ τὸν ὀργασμὸ τῶν ἐργασιῶν πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνώσεως στὸ Εὐρωσυμβούλιο∙ ἐπιβεβαιώνει, ὅτι ἀντιμετωπίζει ἐχθρικὰ τὴν ἑνοποίηση, παρὰ τὴν ὁλόθερμη ὑποστήριξή της ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν πεισθεῖ ὅτι ὑπηρετεῖ τὰ ἀτλαντικὰ συμφέροντα, ὅπως καὶ ἡ διαπλοκή του, ἔτσι παρέχουν στάγδην τὴν ἀπαραίτητη βοήθεια.