Ἡ διαδικασία ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης ἐπιταχύνεται, καθὼς σὲ Βερολίνο, Παρίσι καὶ Βρυξέλλες -μετὰ τὴν δεδομένη πλέον νίκη τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ τὴν ἄλλη Κυριακὴ στὶς γερμανικὲς ἐκλογές-, ἔχει προχωρήσει ἡ ἐπεξεργασία τῶν προγραμμάτων γιὰ τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονικὴ ἕνωση. Ἐλάχιστοι πλέον ἔχουν ἀντιρρήσεις, οἱ Εὐρωσκεπτικιστὲς ἔχουν ἀπομονωθεῖ, ὄχι μόνο στοὺς λαούς, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν ἀπήχηση πλέον στὴν κοινὴ γνώμη οἱ ἀπόψεις τους∙ ἄλλωστε τὸ Brexit προχωράει κανονικά, παρὰ τὰ διπλωματικὰ ἐμπόδια τοῦ Λονδίνου. Ἡ Εὐρωζώνη ἀναδεικνύεται σὲ κύριο διεθνῆ παράγοντα καὶ εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ παρέμβαση τῆς καγκελαρίου γιὰ τὴν λύση τοῦ βορειοκορεατικοῦ κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ ἰρανικοῦ πυρηνικοῦ προγράμματος ἔγινε εὐμενῶς δεκτή∙ ἡ Γερμανία δὲν εἶναι μόνιμο μέλος τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας, ὁπότε δὲν ἔχει θεσμικὴ ἰδιότητα. Ἀλλὰ εἶναι ἡ ἰσχυρὴ οἰκονομικὴ δύναμη τῆς Εὐρώπης καὶ ἀναγνωρίζεται διεθνῶς ὁ ρόλος της.