Τὴν ἐξαγρίωση τῶν μεγάλων ἐπενδυτῶν καὶ τῶν Εὐρωπαίων ἐπέτυχε ἡ κυβέρνηση, μὲ τοὺς χειρισμούς της στὴν Ἐλντοράντο∙ μέτοχοι στὴν ἑταιρεία εἶναι ὅλες σχεδὸν οἱ δυτικὲς τράπεζες, οἱ ὁποῖες καὶ διαχειρίζονται τὰ κεφάλαια γιὰ τὰ ὁμόλογα ὅλων τῶν χωρῶν. Αὐτὸ τὸ γνωρίζουν στὶς Βρυξέλλες καὶ ἀντέδρασαν τόσο ἔντονα στοὺς χειρισμοὺς τοῦ Ναπολεοντίσκου. Εἶναι κοινὸ μυστικό, ὅτι ἐκπορεύονται ἀπ’ τὸν ἴδιο -καὶ ἀντανακλοῦν τὸν βαθμὸ τῆς εὐφυίας του-, γιὰ ἡρωικὴ διέξοδο ἀπ’ τὴν κρίση, μὲ ὅπλο τὴν πόλωση καὶ τὰ ἀριστερὰ συνθήματα, ποὺ εἶναι τὰ μόνα ποὺ καταλαβαίνει∙ οἱ προτάσεις γιὰ διάλογο μὲ τοὺς κεφαλαιούχους ἀπορρίπτονται, διότι κάποιοι κερδοσκόποι φίλοι τῆς Κουμουνδούρου ἀποβλέπουν στὴν «ἀπόκτηση» τῆς ἐπενδύσεως… Τὸ πόσο ἰσχυρὲς εἶναι οἱ ἐξαρτήσεις αὐτὲς εἶναι ἄγνωστο.