Οἱ τιμοῦσαν τὴν διαφορὰ μεταξὺ τῶν πολέμων τους κατὰ τῶν βαρβάρων καὶ τῶν ἐμφυλίων μεταξύ τους∙ ὁ Γοργίας ὁ Λεοντῖνος πρῶτος ὑπογράμμισε τὴν διαφορά, διότι στὶς νίκες τους ἐναντίον τῶν βαρβάρων ἀφιέρωναν ὕμνους, ἐνῶ σὲ ἐκεῖνες κατὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων θρήνους. «Εὕροι δ’ ἄν τις ἐκ μὲν τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους ὕμνους πεποιημένους»∙ θὰ βρεῖ δὲ κανεὶς ἀπὸ μὲν τὸν κατὰ τοὺς βαρβάρους πόλεμο, τὰ Μηδικά, ὕμνους γεγραμμένους. «Ἐκ δὲ τοῦ πρὸς τοὺς Ἕλληνες θρήνους ἡμῖν γεγενημένους»∙ ἀπὸ δὲ πρὸς τοὺς Ἕλληνες θρήνους νὰ ἔχουμε ἀφιερώσει. «Καὶ τοὺς μὲν ἐν ταῖς ἑορταῖς ᾀδομένους, τῶν δ’ ἐπὶ τοῖς συμφοραῖς ἡμᾶς μεμνημένους»∙ καὶ τοὺς μὲν ὕμνους ᾄδομεν στὶς ἐθνικὲς ἑορτές, Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες, Πύθια, τοὺς δὲ θρήνους γιὰ νὰ θυμούμαστε τὶς συμφορές μας. Μαθήματα στοὺς συμπολῖτες του καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες ἀπευθύνει ὁ Ἰσοκράτης στὸν «Πανηγυρικό» του.