Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ὑπογράμμισε στὴν Θεσσαλονίκη τὴν πλήρη ἀνικανότητα τοῦ Ναπολεοντίσκου σὲ ὅλα τὰ θέματα, μὲ τρεῖς προτάσεις, «οὔτε θέλει, οὔτε ξέρει, οὔτε μπορεῖ»∙ στὴν πράξη ἐπιβεβαιώθηκε ἀπ’ τὰ πράγματα καὶ δὲν ἔκανε τίποτε ἄλλο, ἀπὸ πιστὴ περιγραφὴ τῶν γεγονότων στὴν χώρα μας. Τὴν ἑπομένη τῆς διακηρύξεώς του ὑπὲρ τῶν ἐπενδύσεων, ξεσπάει ἡ ὑπονόμευση τῆς Ἐλντοράντο καὶ ἀμέσως μετὰ ἡ χειρότερη ρύπανση τοῦ Σαρωνικοῦ στὴν ἱστορία, ἐνῶ τὸ κόμμα του ἐμφανίζεται ὡς ἀντιτιθέμενο στὴν ἐπένδυση στὶς Σκουριὲς γιὰ λόγους προστασίας τοῦ περιβάλλοντος∙ ὅσο γιὰ τὰ ὑπόλοιπα, ἀφοροῦν, τὴν δέσμευσή του γιὰ ἀλλαγὴ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ὡς πρώτη προτεραιότητα, καὶ γιὰ συνεργασία μὲ ἄλλα κόμματα, καὶ μὲ αὐτοδυναμία του.