Ἡ Ἐπιτροπὴ δείχνει, μὲ τὶς δημόσιες δηλώσεις της ὅπως γιὰ τὸν ΕΜΣΑ καὶ γιὰ τὸ τέλος τῆς ἐπιτροπείας, ὅτι ἔχει βαρεθεῖ μὲ τὰ ψέμματα καὶ τὶς κουτοπονηριὲς τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ τὸν διαψεύδει εὐθέως -ὄχι ὅτι δὲν εὐθύνεται ὁ ἴδιος σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις, ἀλλὰ πάντα τηροῦσε κάποιες ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπ’ τὶς ἐθνικὲς κυβερνήσεις-, μὲ βαθύτερο πολιτικὸ νόημα. Στὴν διπλωματία αὐτὸ σημαίνει πλήρη ἀπομόνωση ἀπ’ τὶς οὐσιαστικὲς συζητήσεις, ὅταν εἶναι ἀνίκανος νὰ σεβασθεῖ τοὺς θεσμοὺς καὶ τὰ ἔθιμα τῆς κοινῆς ζωῆς∙ γιὰ πρώτη φορὰ συμβαίνει αὐτό, ὄχι μόνο στὴν Εὐρωζώνη, ἀλλὰ καὶ στὶς τυπικὲς διακρατικὲς σχέσεις τῶν Εὐρωπαίων. Ὁ σεβασμὸς τῆς διπλωματικῆς γλώσσης εἶναι πρώτη ὑποχρέωση τῶν ἑταίρων.