Τὴν προάσπιση τῶν δημοκρατικῶν δικαιωμάτων τῆς χώρας πρόβαλε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, στὴν συζήτηση στὴν Βουλὴ γιὰ τὶς σχέσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης μὲ κατάδικο, ἐνῶ ὁ Ναπολεοντίσκος προέβη στὴν κατάλυση κάθε ἐννοίας συνταγματικῆς νομιμότητος στὴν ὁμιλία του∙ ἀνέβηκε στὸ βῆμα στὸ τέλος τῆς διαδικασίας, ἐπειδὴ δὲν εἶχε δικαίωμα ἀπαντήσεως ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ πίστεψε ὅτι διευκολύνθηκε στὴν καλλιέργεια κλίματος πολώσεως. Ἡ συζήτηση διεξήχθη σὲ ὀξεῖς τόνους, μὲ ἐνορχηστρομένη τὴν κυβέρνηση σὲ προσωπικῆς μορφῆς ἀντεγκλήσεις, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα, στὶς τηλεφωνικὲς συνομιλίες ὑπουργοῦ καὶ καταδίκου, ἐνῶ σύσσωμη ἡ ἀντιπολίτευση καταδίκασε τὴν καταστρατήγηση τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Ἡ αἴσθηση ἀγωνίας καὶ ἀπογνώσεως ἦταν σαφέστατη, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς χαρακτήρισε τὶς ἐπισκέψεις τοῦ ὑπουργοῦ σὲ καζίνο προσωπικὲς στιγμές∙ ἦταν ὁλοφάνερο ὅτι ἀπευθυνόταν στοὺς βουλευτὲς καὶ στὸ κόμμα, διότι γενικεύεται ἡ διαρροὴ τῶν στελεχῶν, ὅπως τὸ ἀπέδειξε ἡ περιοδεία στὴν Κρήτη.