Ἡ κατάρρευση στὸ Χρηματιστήριο, γιὰ δεύτερη μέρα στὶς τραπεζικὲς κυρίως, παρὰ τὴν ἀνακύκλωση τῶν ἄλλων, θεωρεῖται ὡς συνέπεια καὶ μήνυμα νέας μαζικῆς ἐκροῆς κεφαλαίων∙ στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους εἶναι κοινὸ μυστικὸ ὅτι δὲν κλείνει ἡ ἀξιολόγηση τὸν Νοέμβριο -γιατὶ δὲν μπορεῖ ἢ δὲν θέλει ὁ Ναπολεοντίσκος, τὸ ἴδιο εἶναι, λένε- κι ἑπομένως ὁδηγεῖται ἡ χώρα σὲ νέα ὕφεση. Οἱ μεταρρυθμίσεις δὲν προωθοῦνται ἢ δὲν ἐφαρμόζονται ὅσες ψηφίσθηκαν, ἐνῶ οἱ μεγάλες ἐπενδύσεις παγώνουν, ὅπως Ἑλληνικὸ καὶ Κατάρ, ὁπότε δὲν ἔχουν κανέναν λόγο νὰ ἔρθουν νέες στὴν Ἑλλάδα∙ ἄλλωστε ἡ καθυστέρηση στὸν σχηματισμὸ τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως ἔχει τὶς ἄμεσες ἐπιπτώσεις της. «Ἦταν στραβὸ τὸ κλίμα, τὸ ‘φαγε καὶ τὸ γαϊδοῦρι…» κι ἀπόμειναν μόνα τους τὰ συνεταιράκια!