Στὴν ἐξαγγελία τῆς μεγαλυτέρας μειώσεως φόρων τὶς τελευταῖες δεκαετίες προχώρησε ὁ Ντόναλντ Τράμπ, ἀλλὰ συναντώντας ὀξύτατες ἀντιδράσεις∙ οἱ μειώσεις ἀφοροῦν τὴν φορολογία τῶν ἐπιχειρήσεων, μὲ σκοπὸ τὴν αὔξηση τῶν ἐπενδύσεων καὶ τὴν δημιουργία θέσεων ἐργασίας. Πολλοὶ ὅμως, ἀκόμη καὶ Ρεπουμπλικανοὶ γερουσιαστές, θεωροῦν τὰ μέτρα ὡς προπαγανδιστικὰ γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς δημοτικότητός του καὶ ὅτι ἀποβλέπουν στὴν πράξη στὴν φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ τοῦ κεφαλαίου καὶ μάλιστα τοῦ μεγάλου∙ κάποιοι δὲ δήλωσαν ὅτι θὰ καταψηφίσουν στὸ Κογκρέσσο τὸ σχετικὸ νομοσχέδιο καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ πρόεδρος ἔχει ἀρχίσει ἐπαφὲς μὲ Δημοκρατικοὺς ποὺ εὐνοοῦν τὶς φοροαπαλλαγές. Οἱ ἐπικριτὲς ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ φοροελαφρύνσεις θὰ προκαλέσουν αὔξηση τοῦ δημοσίου χρέους -στὰ εἴκοσι τρις δολλάρια μόνο τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ, ποὺ ἐκτινάσσεται στὸ δεκαπλάσιο μὲ τὴν προσμέτρηση τῶν πολιτειακῶν καὶ δημοτικῶν χρεῶν- καὶ σὲ διόγκωση τῶν εἰσαγωγῶν, διότι δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ἀνταγωνιστικὴ ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία.