Ἡ ἀποσιώπηση σὲ σοβαρὰ γεγονότα καὶ μάλιστα ἠθικῆς τάξεως στὴν πολιτικὴ ζωὴ συνοδεύεται πάντοτε μὲ τὴν ὁριστικὴ ἀποχώρηση∙ δὲν πρόκειται γιὰ ἰδεολογικὸ ἢ προγραμματικὸ θέμα, στὸ ὁποῖο δικαιοῦται ὁ πολιτικὸς νὰ προβάλει ἄγνοια ἢ πλάνη του. Τὸ ἠθικὸ θέμα φύσει ἔχει ἄλλες ἐπιπτώσεις καὶ ἐντυπώνεται βαθειὰ στὸν ἁπλὸ πολίτη, ἀνεξαρτήτως τῆς βαρύτητός του∙ ὅταν μάλιστα συνοδεύεται μὲ συγκάλυψη τῆς ἀπάτης, ὅποιας μορφῆς δὲν ἔχει σημασία, μὲ ψέμματα, τότε χαράσσει ἀνεξίτηλα τὸν πολιτικό. Ὁ Ναπολεοντίσκος κάλυψε τὸν συνεταιράκια γιὰ τὰ ψεύδη καὶ τὶς ἐπιδόσεις του στὰ καζίνο, χωρὶς αἰτιολόγηση τῆς πηγῆς τῶν δαπανῶν του∙ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ καρφώνεται ἡ ἐντύπωση, ὅτι κάποια παρανομία θέλουν νὰ σκεπάσουν. Ἡ πολιτικὴ ἀποχώρηση εἶναι τὸ ἐπόμενο βῆμα τους, διδάσκει ἡ ἱστορία…