Στὴν ἀναζήτηση σκοποῦ βρίσκεται ἡ βρεταννικὴ κυβέρνηση, καθὼς ἔχει ἀποκοπεῖ ἐντελῶς ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση -ὅπως φαίνεται κι ἀπ’ τὴν ἀπομόνωση τῆς πρωθυπουργοῦ της στὰ Εὐρωσυμβούλια- καὶ διαπιστώνει τὴν διεθνῆ περιθωριοποίησή της∙ στὰ μεγάλα παγκόσμια προβλήματα, Βορειοκορεατικό, Μεσανατολικό, μεταναστευτικό, οὐδεὶς σχεδὸν ἀναφέρεται στὸ Λονδίνο, ἐνῶ μετράει σημαντικὰ ἡ γνώμη τῶν Παρισίων καὶ τοῦ Βερολίνου, ὡς ἐκπροσώπων τῆς Εὐρώπης. Ἡ Τερέζα Μαίυ, ὑπόσχεται τὴν ὁμαλὴ ἔξοδο ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τὴν σύναψη διεθνῶν συμφωνιῶν ἐλευθέρου ἐμπορίου, ἂν καὶ ζητάει διετῆ παράταση γιὰ τὴν ἑνιαία ἀγορὰ μὲ τὴν ΕΕ∙ ἡ πρότασή της στὴν Φλωρεντία τὴν παρελθοῦσα ἑβδομάδα ἔγινε δεκτὴ μὲ ἄκρα ἐπιφυλακτικότητα στὶς Βρυξέλλες, ἐνῶ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι τοῦ ΣΙΤΥ ἐκφράζουν τὴν μεγάλη ἀνησυχία τους γιὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Στὴν πράξη ἡ κυβέρνηση βαδίζει χωρὶς πυξίδα καὶ χωρὶς σοβαρὸ σχέδιο γιὰ τὰ πολλαπλὰ προβλήματα ποὺ ἀνακύπτουν.