Τὸ κλείσιμο τῆς ἀξιολογήσεως ἐντὸς τοῦ ἔτους ἦταν ἡ σαφὴς ἐντολὴ τῆς Κριστὶν Λαγκὰρντ πρὸς τὸν ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἀναμένεται νὰ εἶναι καὶ πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο σήμερα∙ ἡ κυβερνητικὴ ἀπάντηση εἶναι καταφατική, ἀλλὰ τὰ γεγονότα τὴν διαψεύδουν. Ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ὀφειλῶν τοῦ δημοσίου πρὸς τοὺς ἰδιῶτες δὲν ἐκπληρώνεται, ἐνῶ τώρα ἐπιχειροῦν χάλκευση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκκρεμῶν συντάξεων καὶ τὰ δημόσια ἔσοδα καταρρέουν∙ ταυτοχρόνως ἀπειλοῦνται μὲ ἀπώλεια πολλὰ δις κονδύλια: πρῶτο, ἡ ὑποδόση τῶν ὀκτακοσίων ἑκατομμυρίων, δεύτερο, τὰ ΕΣΠΑ, καὶ κυρίως τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως, ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν ὑποβληθεῖ, παρ’ ὅλο ὅτι εἶναι ἕτοιμα ἀπὸ τριετίας, ἐνῶ κινδυνεύουν καὶ ποσὰ ἑνάμισυ δις γιὰ τὸ μεταναστευτικό, διότι δὲν ὑπάρχουν οἱ κατάλληλοι μηχανισμοὶ γιὰ τὴν ἀπορρόφησή τους. Ἡ κυβέρνηση προκάλεσε τὸ μεταναστευτικὸ πρόβλημα, ἀλλὰ δὲν ἔχει δημιουργήσει τὶς κατάλληλες ὑποδομὲς ἐφαρμογῆς τῶν ὑπηρεσιῶν γιὰ τὴν ἐκπόνηση τῶν ἔργων, μόνο ἡμέτερους διορίζει.