Τὸ δημόσιο ἔλλειμμα τὸν Σεπτέμβριο, παρ’ ποὺ δὲν ἐδόθησαν ἀκόμη τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, ἀνέρχεται σὲ 2,4 δις εὐρὼ καὶ τὸ συνολικὸ τοῦ ἔτους σὲ 4,5 δις, ἐνῶ παρουσιάζεται καὶ καθυστέρηση στὶς δημόσιες δαπάνες, 2,3 δις, ὁπότε οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔρχονται μόνες τους∙ ἡ ἀπόκρυψη δὲν θὰ κρατοῦσε γιὰ πάντα, ἂν καὶ προβλέπονται κι ἄλλες ἐκπλήξεις μέχρι τὴν Δευτέρα ποὺ φθάνει ἡ τρόικα. Τὸ χειρότερο εἶναι ἡ καθυστέρηση στὴν ἀπονομὴ τῶν συντάξεων, μὲ πολλὲς ἕως τέσσερα χρόνια, καὶ τὶς εἰδικές, ὅπως ἐπικουρικές, ἀκόμη περισσότερο∙ ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως μᾶλλον γίνεται ὄνειρο ἀπατηλό, καθὼς καὶ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἀπάντησε μὲ μισόλογα στὴν σχετικὴ παρατήρηση τῆς Κριστὶν Λαγκάρντ. Ἐὰν ἐπαληθευθοῦν οἱ ὑποθέσεις αὐτές -δεδομένες μέχρι στιγμῆς ἀπ’ τοὺς ἀριθμούς-, τότε κρίνεται ἀπαραίτητη ἡ ἐπιβολὴ νέων φορολογικῶν μέτρων λίαν συντόμως, διότι διαφορετικὰ τὸ πρόγραμμα δὲν κλείνει. Αὐτὰ εἶναι τὰ χειρότερα τῶν ἡμερῶν.