Ὁ Βόλφνγανγκ Σώυμπλε εἶχε ταυτισχθεῖ τὴν ὀκταετία τῶν μνημονίων, ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν λιτότητα, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρωζώνη∙ ἀποχώρησε ἀπ’ τὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν γιὰ τὴν προεδρία τῆς Μπούντεστανγκ μὲ τιμές -οἱ ὑπάλληλοι του σχημάτισαν τὸ μηδέν, ὡς ἀναγνώριση γιὰ μηδενικὸ ἔλλειμμα στὸν γερμανικὸ προϋπολογισμό-, καὶ μὲ τὴν ἀναγνώριση, ἀκόμη κι ἀπ’ τοὺς ἐπικριτές του στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή. Οἱ περικοπὲς στὴν συντάξεις ἔγιναν ἀπ’ τὸν σημερινὸ πρωθυπουργό, διότι ἀρνήθηκε τὴν μείωση τῶν δημοσίων δαπανῶν καὶ ὅτι τὸν εἶχε προειδοποιήσει τὸ 2014 προεκλογικά, ὅτι θὰ ἀποτύγχανε μὲ τὸ πρόγραμμά του∙ ἡ κατάσταση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καταγράφεται σὲ τέσσερες ἀριθμούς: δεῖκτες Χρηματιστηρίων, 2014, ΝΤΑΞ, Γερμανίας, 8000, Ἑλληνικοῦ, 1400, 2017, 13000 καὶ 750, ἡ πορεία μας.