Οἱ διεθνεῖς ἀνακατατάξεις ἐπιταχύνονται, μετὰ τὴν συντριβὴ τῶν Ἰσλαμιστῶν στὴν Συρία καὶ στὸ Ἰράκ, καὶ τὸν πόλεμο ἐκκαθαρίσεως τῶν νικητῶν∙ ἡ περιοδεία τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος τοῦ Ρὲξ Τίλλερσον στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἐθεωρήθη ἀποτυχία∙ δὲν ἐπέτυχε τὴν ἔνταξη τοῦ Ἰρὰκ στὴν ἀντιιρανικὴ συμμαχία, οὔτε στὴν ἄρση τοῦ ἀποκλεισμοῦ τοῦ Κατὰρ ἀπ’ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία, ἐνῶ ἡ τελευταία διευρύνει τὶς σχέσεις της μὲ τὴν Μόσχα καὶ σὲ στρατιωτικὲς παραγγελίες. Ἡ συνέχεια στὸ Πακιστὰν καὶ στὶς Ἰνδίες ἦταν τὸ ἴδιο ἀπογοητευτική∙ τὸ Νέο Δελχί, ὄχι μόνο ἀρνήθηκε τὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων στὴν Τεχεράνη, ἀλλὰ ἐπέμεινε στὰ σχέδιά του γιὰ τὴν κατασκευὴ λιμένος στὸ Σαμπαχάρ, στὰ σύνορα μὲ τὸ Πακιστάν, καὶ σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπ’ τὸν λιμένα ποὺ κατασκευάζει ἡ Κίνα στὸ Κβαντὰρ τοῦ Πακιστάν∙ οἱ δύο μεγάλες ἀσιατικὲς δυνάμεις ἀμφισβητοῦν τὴν Ἀμερικὴ στὴν εὐαίσθητη Ἀραβικὴ θάλασσα καὶ συνδέονται στενώτερα μεταξύ τους.