Οἱ Ἕλληνες εἶχαν καταλάβει ἀπ’ τὴν ἐξαγγελία της τὴν πραγματικὴ σημασία τῆς Ἀνταλκιδείου εἰρήνης καὶ τῶν δεσμῶν ποὺ ἐπέβαλε στὶς ἐλευθερίες τους∙ ἡ Σπάρτη ὅμως καὶ οἱ ὀλιγαρχικοὶ σὲ ὅλες τὶς πόλεις διακήρυσσαν ὅτι τὶς ἄφηνε αὐτόμονες, ἀρκεῖ νὰ ἀποδεχόντουσαν τοὺς ἡγέτες ποὺ ὅριζαν οἱ ἔφοροί της. «Ὃ δὲ πάντων καταγελαστότατον, ὅτι τῶν γεγραμμένων ἐν ταῖς ὁμολογίαις τὰ χείριστα τυγχάνομεν διαφυλάττοντες»∙ τὸ πιὸ γελοῖο ὅμως ἀπὸ ὅλα, εἶναι ὅτι ἀπὸ ὅσα γράφονται στὶς συνθῆκες τὰ χείριστα ὑποχρεωνόμαστε νὰ ἐφαρμόσουμε. «Ἃ μὲν γὰρ αὐτονόμους ἀφίησι τάς τε νήσους καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐπὶ τῆς Εὐρώπης»∙ σὲ ὅ,τι δὲ ἀφορᾶ τὸ ὅτι ἀφήνει αὐτόνομες τὶς νήσους καὶ τὶς πόλεις στὴν Εὐρώπη. «Πάλιν λέλυται καὶ μάτην ἐν ταῖς στήλαις ἐστίν»∙ πάλι αὐτὸ δὲν ἰσχύει, παρ’ ὅτι ματαίως ἀναγράφεται στὶς λίθινες στῆλες. Ἀνέγειραν λίθινες στῆλες μὲ τὶς συνθῆκες καὶ τοὺς νόμους.