Ἡ ἀπεγνωσμένη ἀναζήτηση τρόπου προσωπικῆς του διασώσεως εἶναι ἔκδηλη στὸν Ναπολεοντίσκο, διότι βλέπει ἀναπότρεπτες πλέον τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ οἱ πιέσεις προέρχονται ἀπὸ τέσσερες κατευθύνσεις καὶ εἶναι ἰσχυρότατες. Ὅλες οἱ ἐπιλογές του, ἀπ’ τὴν ἀνάδειξή του ὡς πολιτικοῦ ἀρχηγοῦ, δείχνουν ὅτι ἔρχονται γιὰ ἐξόφληση λογαριασμῶν∙ αὐτὰ δὲν ἀφοροῦν τὰ παραμύθια τῆς ἀριστερᾶς καὶ τοῦ πόνου γιὰ τοὺς ἐξαθλιωμένους καὶ τοὺς φτωχούς. Ὄχι, αὐτὰ ἀφοροῦν τὶς κύριες πολιτικές του ἐπιλογές, πρώτη, τὴν πλήρη ἐξάρτησή του ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, γιὰ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ τὸν ἀφελληνισμὸ τῆς Ἑλλάδος, καὶ μὲ τὶς διακλαδώσεις τους: δεύτερη, τὴν προστασία τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν γιὰ τὴν διάσπαση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς τῶν Ἑλλήνων∙ τρίτη, τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξόντωση τῆς μεσαίας τάξεως, διότι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν δυναμικὸ συνεκτικὸ κρίκο τοῦ Ἑλληνισμοῦ, στὴν μακραίωνη ἱστορία του∙ τέταρτη, τὴν ἀποδιοργάνωση τῆς παιδείας καὶ τὴν καθυστέρηση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Ἡ ἀποτυχία του καὶ στὶς τέσσερες αὐτὲς ἐπιλογές του, ἔγκειται, ὄχι γιατὶ δὲν τὶς ἐφάρμοσε, τὶς ἐφάρμοσε καὶ μὲ τὸν χειρότερο τρόπο, ἀλλὰ γιατὶ δὲν εἶχαν τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα∙ στὴν πρώτη μάλιστα, ἡ τιμωρία τῶν κερδοσκόπων ἔρχεται κατὰ τοὺς νόμους τῆς μαφίας, ἄλλωστε δὲν διαφέρουν καὶ πολύ. Ὁ φόβος αὐτῆς τῆς τιμωρίας ὑποχρεώνει τοὺς ὑπουργούς, ὡς ἐξιλέωση δηλώνειν, ὅτι κυνήγησαν τὴν μεσαία τάξη, ἀλλὰ ματαίως μᾶλλον…

Ἡ ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ δὲν εἶναι ἄσχετη μὲ τὶς ἐξαρτήσεις αὐτές∙ τὰ πλεῖστα στελέχη ἦταν νοικοκύρηδες, ἀριστεροὶ ἐκ πεποιθήσεως κι ὄχι κατόπιν ἄνωθεν ἐντολῶν, ἀλλὰ μικρομεσαῖοι ἐπαγγελματίες ἢ βιοτέχνες καὶ ἔμποροι, ὄχι τίποτε ἄλλο, ἔστω κι ἂν ἦταν πολλοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Αὐτοὶ ὅλοι διαπίστωσαν ἀπὸ ἔτους καὶ πάνω, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἀποβλέπει στὴν ἐξόντωσή τους, μὲ τὴν φορολογία, τὴν ὕφεση καὶ τὴν προστασία τοῦ παρακράτους, ἀλληλενδέτου, ποινικοῦ καὶ τρομοκρατικοῦ∙ οἱ ἔμποροι, μαγαζάτορες, ἐπαγγελματίες, γιατροί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, ὑφίστανται τὶς συνέπειες τοῦ ἀβάτου τῶν Ἐξαρχείων καὶ τῶν καθημερινῶν καταστροφῶν στὸ κέντρο τῆς πρωτευούσης καὶ σὲ πολλὲς συνοικίες. Δὲν χρειάζεται φιλοσοφία γιὰ νὰ καταλάβουν, ὅτι ἡ κρατικὴ ἀνοχὴ ἢ καὶ σύμπραξη ἀποβλέπει στὴν ἐξόντωσή τους∙ καὶ αὐτὸ ἐπιδιώκεται, ὅπως σὲ κάθε μορφῆς τυραννία, ὁ ἐκφοβισμὸς τοῦ ἁπλοῦ πολίτου. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἀντίθετο, ἡ ἐξέγερσή τους, ὅπως καταγράφεται στὴν ἀπουσία τους στὶς κομματικὲς ἐκδηλώσεις, ἀκόμη καὶ τῶν ἐμμίσθων ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, ἀλλὰ καὶ στὴν πρώτη γραμμὴ τῶν ἀποδοκιμασιῶν κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ∙ μάλιστα, λέγεται, ὅτι πολλὲς ἀπ’ τὶς τελευταῖες ἀκραῖες τρομοκρατικὲς ἐπιθέσεις ἔχουν πολιτικὸ στόχο τὸν πρωθυπουργὸ καὶ μᾶλλον ἐντολῇ ἄνωθεν, διότι δὲν ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποσχέσεις του, δὲν χρεωκόπησε ἀκόμη ἡ χώρα…

Ἡ κύρια δύναμη ἀντιστάσεως στὴν χρεωκοπία τῆς χώρας ἀπὸ πλευρᾶς παραγωγικῆς διαρθρώσεως ἐκπηγάζει ἀπ’ τοὺς μικρομεσαίους∙ αὐτοὶ ἀποτέλεσαν τὸν πυρῆνα τῆς συσπειρώσεως γύρω τους, ὅλων τῶν δυσαρεστημένων, ἐνῶ εἶχαν καὶ τὴν ἀνέλπιστη, ἀλλὰ πολὺ σημαντικὴ βοήθεια τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Ἀνακάλυψαν τρόπους ἀποφυγῆς τῆς ἀσήκωτης φορολογίας, «πενία τέχνας κατεργάζεται», διότι εἶχαν νὰ θρέψουν τὴν οἰκογένειά τους, ἐνῶ βρῆκαν αἰφνίδια συμπαράσταση σὲ σημαντικὸ μέρος τοῦ μεγάλου κεφαλαίου∙ οἱ ἐφοπλιστὲς κυνηγήθηκαν ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, ἡ ὁποία δὲν ἔκανε τίποτε γιὰ τὴν προσέλκυσή τους στὴν Ἑλλάδα, μετὰ τὴν φυγὴ τῶν κεφαλαίων ἀπ’ τὸ Λονδίνο, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπιλέγουν σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν χώρα μας, τὴν Ἀττικὴ ἢ καὶ πολλὰ νησιὰ καὶ πληρώνουν οἱ ἴδιοι τὴν ἐγκατάσταση τῶν διαδικτυακῶν συνδέσεων. Ἡ ὕφεση ἔρχεται, ἂν παραμείνει ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν ἐξουσία, μετὰ τὴν στασιμότητα, ἀλλὰ ὄχι στὴν πρὸ πενταετίας μορφή∙ ἡ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση ὁπωσδήποτε χειροτερεύει καὶ δὲν ἀνακόπτεται εὔκολα, παρὰ μὲ τὴν ἐκτίναξη τῆς ἀναπτύξεως, ποὺ θὰ ἔρθει μὲ πᾶσα βεβαιότητα, ἀπ’ τὴν ἀνακοίνωση τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων. Τουρισμός, ναυτιλία, ψηφιακὲς ἑταιρεῖες, ἀποτελοῦν τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, μὲ μερικὲς καλὲς βιομηχανίες, φαρμακευτικές, μεταλλουργικές, προηγμένης τεχνολογίας, ψηφιακές, ἀγροτικῶν προϊόντων ποιότητος∙ ὅλοι τους ἑτοιμάζονται γιὰ τὴν στιγμὴ αὐτή, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῶν κυβερνώντων, ἐπειδὴ γνωρίζουν ὅτι ἀκολουθεῖ ἡ ἀμείλικτη λογοδοσία…

Τὸ ρῆγμα μὲ τοὺς Εὐρωπαίους γίνεται ἀδιάβατο, ἐνῶ ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ διευρύνει κι ἄλλο, μὲ τὴν πρόσκληση στὸν Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἂν πραγματοποιηθεῖ τελικὰ ἡ ἐπίσκεψη∙ ὁ Τοῦρκος πρόεδρος εἶναι τὸ μαῦρο πρόβατο γιὰ τὴν Εὐρώπη, κανεὶς δὲν ἐπιθυμεῖ καλὲς σχέσεις μαζί του, ἐνῶ θεωρεῖται καὶ ὁ ὑπεύθυνος, μαζὶ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, γιὰ τὸ μεγάλο κύματα μεταναστῶν. Μάλιστα τὸ ἄνοιγμα πρὸς τὴν Τουρκία γίνεται τὴν στιγμὴ τῆς συζητήσεως τῆς ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης, καὶ χωρὶς καμμία συμμετοχὴ ἐκ μέρους τῶν Ἀθηνῶν, ἂν καὶ τὰ ἑλληνικὰ εἶναι τὰ μοναδικὰ εὐαίσθητα σύνορα τῆς Εὐρωζώνης∙ στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους κυκλοφοροῦν πολλά, γιὰ τὴν ἀδιαφορία τῆς κυβερνήσεώς μας γιὰ τὴν διαφύλαξη τῶν συνορῶν μας, ἐνῶ καὶ γιὰ τὸ ἀτύχημα μὲ τὴν φρεγάτα «Κανάρης», οἱ στρατιωτικοὶ ἀκόλουθοι ὑπομειδιοῦν. Εἶναι κοινὸ μυστικὸ οἱ ἐξαρτήσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀπὸ ἀρχηγὸς μικροῦ κόμματος, ἂν ὄχι καὶ τῶν προκατόχων του, ἀπέναντι στὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα∙ στὴν ἱστορία τους ἔχουν ἐπικρίνει δριμύτατα τὴν ἑλληνικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ δεξιά, ἀλλὰ δὲν ἔχουν πεῖ λέξη γιὰ τὴν ἀμερικανική, μὲ τὴν ἐξαίρεση κάποιων κορωνῶν σὲ ἄσχετες στιγμές. Ἡ Ἄγκυρα, ἀπ’ τὴν ἄλλη, γνωρίζει, ὅτι θὰ ἔχει χειρότερες συνέπειες ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους, ἂν ἐπιχειρήσει κάτι κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, παρὰ ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς. Καὶ στὴν Κύπρο στὸ παρελθὸν τὸ ἔχουν ἀποδείξει.

Στὴν παιδεία καὶ στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία ἔχει κάνει τὰ χειρότερα γιὰ τὸν ἀφελληνισμὀ, στὰ χίλια τόσα χρόνια∙ οἱ προσπάθειες ἀφελληνισμοῦ ἄρχισαν μὲ τὸ Σχίσμα τῆς Ὀρθοδόξου μὲ τὴν Καθολικὴ ἐκκλησία καὶ μὲ τὶς Σταυροφορίες καὶ τὴν Φραγκοκρατία. Ὅποιες περιοχὲς κατακτοῦσαν οἱ Φράγκοι ἔκαναν δύο πράγματα: ἀπ’ τὴν πρώτη μέρα ἔκλειναν ὅλες τὶς ἐκκλησίες καὶ τὰ σχολεῖα, καὶ ξαναβάπτιζαν, ὅσους τοὺς προκυνοῦσαν, ποὺ ἦταν πάντοτε ἐλάχιστοι οἱ δοῦλοι, πολὺ λιγώτεροι ἀπ’ τοὺς ὅσους ἀπόμειναν ἀριστεροὶ κοντὰ στὸν Ναπολεοντίσκο. Οἱ ἀλλαγὲς στὰ σχολεῖα, οἱ ἀλλοιώσεις στὰ μαθήματα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ ἱστορίας, ἡ κλήρωση γιὰ σημαιοφόρους, ἡ καταδίωξη τῆς εὐγενοῦς ἁμίλλης -τοῦ ἀκρογωνιαίου λίθου τῆς παιδεύσεως στὴν ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ-, «ἡ ἀριστεία εἶναι ρετσινιά», καὶ ἄλλα στὸν ἀφελληνισμὸ ἀποβλέπουν καὶ προβάλλονται στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους ὡς ἐκπλήρωση τῶν ὑποσχέσεών τους, ἐνῶ ἔχουν σταματήσει ὅλα σχεδὸν τὰ προγράμματα ψηφιακῆς καλύψεως τῆς χώρας. Ἐὰν δὲν εἶχαν διακόψει τὸ πρόγραμμα WIFI τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἀπὸ διετίας θὰ εἶχε γίνει ἡ κάλυψη στὸ διαδίκτυο ὁλόκληρης τῆς ἐπικράτειας∙ δὲν ἔγινε ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ αὐτό, ἀλλὰ ἦταν ἐκπλήρωση τῆς ρητῆς ἐντολῆς ἐξαφανίσεως τῶν ψηφιακῶν ἑταιρειῶν στὴν Ἑλλάδα. Τὰ Ἑλληνόπουλα ἂς πήγαιναν στὴν Ἀμερικὴ νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά τους. Τώρα στρέφονται στὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ὡς μοναδικὴ ἐλπίδα.