Ὁ Σύλβιο Μπερλουσκόνι ἔκανε θραμβευτικὴ ἐπάνοδο στὴν ἰταλικὴ πολιτικὴ ζωή∙ τὸ κόμμα του ἦρθε πρῶτο στὶς περιφερειακὲς ἐκλογὲς τῆς Σικελίας, μὲ 40%, ἔναντι 35% τῶν Πέντε Ἀστέρων καὶ 19% τῶν ἀριστερῶν κομμάτων. Ἤδη ἀναμένονται οἱ ἐκλογὲς σὲ περιφέρειες τῆς Βορείου Ἰταλίας, κι ἂν σημειώσει καλὴ ἐμφάνιση κι ἐκεῖ, τότε γίνεται ἱκανὸς διεκδικητὴς τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν τῆς Ἀνοίξεως∙ ὁ ὀγδοντάχρονος πολιτικὸς εἶναι ἀήττητος, παρὰ τὶς παροδικές του διακυμάνσεις. Ἡ συμμαχία τῆς ἀριστερᾶς δὲν πείθει στὴν γειτονικὴ χώρα καὶ τὸ δίλημμα κρίνεται πλέον, μεταξὺ τοῦ ἀπολύτου λαϊκισμοῦ τοῦ Μπέμπε Γκρίλλο καὶ τῆς συντηρητικῆς παρατάξεως∙ ἡ Ἰταλία ἀκολουθεῖ τὶς Ὁλλανδία, Γαλλία καὶ Αὐστρία, μὲ μιμητή τους τὴν Ἑλλάδα, διότι ἡ κατάρρευση τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι πολὺ μεγαλύτερη. Θὰ ψάχνει τὴν ψῆφο του…