Οἱ ἐσωκομματικὲς ἀντιδράσεις στὰ τρομοκρατικὰ ἔρχονται νὰ ξεχειλίσουν τὴν ἀγανάκτηση γιὰ τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὴν ἐξαθλίωση τῆς κοινωνίας∙ οἱ διασυνδέσεις μὲ τὸ παρακράτος οὐδέποτε ἦταν ἀποδεκτὲς ἀπ’ τὴν τεράστια πλειοψηφία τῶν κομματικῶν στελεχῶν, ἀλλὰ μὲ τοὺς πυροβολισμοὺς στὸ ΠΑΣΟΚ, στὴν Πεύκη καὶ τὴν ἀνοχὴ στὰ Ἐξάρχεια καὶ ἄλλα ἄντρα τῶν κουκουλοφόρων καὶ καταστροφέων, ὅλοι τους ἐξαγριώνονται σχεδὸν αὐτομάτως. Ἀντιλαμβάνονται ὅτι, κάτι ὕποπτο καὶ βρώμικο κρυβόταν πάντοτε κάτω ἀπ’ τὸ χαμόγελο τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ἀποκαλύπτεται στὴν χειρότερη στιγμὴ τῆς μνημονιακῆς κρίσεως. Καταλαβαίνουν, ὅτι ὁ κυβερνητικὸς δάκτυλος εἶναι ὁ κινητήριος μοχλὸς ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν, μὲ σκοπὸ τὸν διχασμὸ τῆς κοινωνίας καὶ τὴν διάλυση τῆς χώρας∙ κανένα σχεδόν, ἀπ’ τὰ παλιὰ στελέχη ποὺ κυκλοφοροῦν στὴν ἀγορά, δὲν ἔχει ἐπιφυλάξεις.