Τὸ τέλος τοῦ Ναπολεοντίσκου διαγράφεται πλέον ἄκρως ταπεινωτικό, μετὰ τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις στὴν χώρα∙ οἱ δολοφονικῆς ἐπιδιώξεως πυροβολισμοὶ στὰ γραφεῖα τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἡ ἄδεια στὸν ἀρχιεκτελεστὴ τῆς τρομοκρατίας, οἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ συνεταιράκια μὲ ὕποπτα πρόσωπα γιὰ ἐξαγωγὴ ἐξοπλιστικοῦ ὑλικοῦ, ἡ ὑπονόμευση τῶν ἐπενδύσεων Ἑλληνικοῦ καὶ Ἐλντοράντο, καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὴν στασιμότητα, ἂν ὄχι στὴν ὕφεση, στὴν οἰκονομία, εἶναι ἀσήκωτα βάρη γιὰ τοὺς ἀνάλαφρους ὤμους τοῦ πρωθυπουργοῦ. Μερικὰ ἀπ’ αὐτὰ διεπράχθησαν ἐναντίον του, μᾶλλον ἡ ἐπιδίωξη ἀπ’ τοὺς τρομοκράτες νεκροῦ στὴν Χαριλάου Τρικούπη, μὲ τὴν καθ’ ὅλες τὶς ἐνδείξεις ἐσωτερικὴ ἐνημέρωσή τους∙ οἱ παρακρατικοὶ μηχανισμοὶ αἰσθάνονται ὅτι ἔρχεται τὸ τέλος τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης καὶ γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι ἡ ἑπόμενη θὰ καταργήσει ἀμέσως τὰ ἄντρα τους στὰ Ἐξάρχεια καὶ ἀλλοῦ, ἀλλὰ καὶ θὰ τοὺς νουθετήσει, κατὰ τὸν δημοκρατικὸ τρόπο, ἐπίσης. Ἔτσι ἀντιδροῦν, ὅπως αὐτοὶ γνωρίζουν καὶ ἀπειλοῦν πλέον τὸν πρωθυπουργό, δείχνοντας μάλιστα ὅτι εἶναι ὑπεράνω αὐτοῦ∙ προβάλλουν προκλητικὰ πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις τὸ μήνυμα, ὅτι δὲν ἀντλοῦν τὴν ἐξουσία τους ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, πρὸς τὴν ὁποία φέρονται ὡς ὑποτακτική τους, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνώτερες δυνάμεις, δηλαδὴ ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους. Τὸ Μαξίμου, γιὰ νὰ τοὺς ἐξιλεώσει, ἔσπευσε στὴν παροχὴ ἀδείας στὸν ἀρχιτρομοκράτη, ἰδεολογικὸ μόνο πρότυπο πλέον, ἀλλὰ ἱκανὸ γιὰ νὰ παρασύρει πολλοὺς νέους…

Οἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ συνεταιράκια, γιὰ ἐξαγωγὴ πολεμικοῦ ὑλικοῦ, ἔχουν προκαλέσει τὴν ὀργὴ ὄχι μόνο τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἀπ’ τὰ ἐλάχιστα ἐναπομείναντα κομματικὰ στελέχη, ὅσο καὶ ἀρκετῶν βουλευτῶν∙ αὐτοὶ εἶναι ὅσοι πιστεύουν ὅτι ἔχουν δυνατότητες ἐπανεκλογῆς καὶ ἐπιδιώκουν τὴν διατήρηση τῶν σχέσεών τους μὲ κάποιους ἀπ’ τοὺς ψηφοφόρους τους. Ὅσο γιὰ τὸν ὑπουργό, «οὐκ ἐᾷ αὑτὸν καθεύδειν τὸ τοῦ Ἄκη τρόπαιον»∙ δὲν γνωρίζει ἄλλωστε καὶ ἄλλον τρόπον συμπεριφορᾶς, ὑπερφίαλος καὶ ἀνερμάτιστος ἀντιδρᾶ καὶ στὶς ἁρμοδιότητές του, ὅπως μὲ τὰ καζίνο. Ἡ ὑπόθεση θεωρεῖται ὡς κεφαλὴ τοῦ παγόβουνου, διότι πολλὰ ἄλλα φέρονται ὡς συμπληρώματα, ἀλλὰ εἶναι γεγονὸς ὅτι ἔχει προκαλέσει τὴν ἀγανάκτηση τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων∙ ὅλοι τους ἐπιτελοῦν μὲ αὐτοθυσία τὴν ἀποστολή τους, ὅπως οἱ προηγούμενοί τους, ἀλλὰ θεωροῦν ἀσυγχώρητη πρόκληση ὅσα γίνονται εἰς βάρος τους. Τοὺς εἶχαν ὑποσχεθεῖ τὰ πάντα προεκλογικά, καὶ τώρα ἔρχονται οἱ περικοπὲς ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη καὶ πολλοὶ ἀπ’ αὐτοὺς κάνουν μεροκάματα ἔξω, γιὰ νὰ συντηρήσουν τὴν οἰκογένειά τους∙ ἡ ταύτιση τῶν δύο ἀρχηγῶν προκαλεῖ πλέον θυμὸ καὶ ὀργὴ στοὺς ψηφοφόρους ἀμφοτέρων τῶν κομμάτων. Ἄλλωστε κανένας τους δὲν εἶχε πιστέψει τέτοια ἐξέλιξη, μὲ τὴν ἀνοχὴ στὴν τρομοκρατία καὶ στὸ παρακράτος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὰ χειρότερα οἰκονομικὰ σκάνδαλα τῆς μεταπολιτευτικῆς περιόδου.

Στὴν οἰκονομία δύο εἶναι τὰ προβλήματα∙ ἐπιστρέφουμε δρομαῖοι πλέον στὴν στασιμότητα, ἂν ὄχι στὴν ὕφεση, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀπώλεια τοῦ μεγάλου προπαγανδιστικοῦ ὅπλου τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ ἐπάνοδο στὴν ἀνάπτυξη∙ ἡ ὑστέρηση τῶν δημοσίων ἐσόδων τὸν Ὀκτώβριο εἶναι πολὺ μεγαλύτερη ἐκείνης τοῦ Σεπτεμβρίου -καὶ πολλοὶ μιλοῦν γιὰ πολὺ ἄνω τοῦ ἑνὸς δις εὐρώ- καὶ γι’ αὐτὸ ἄλλωστε δὲν δίδουν τὰ στοιχεῖα στὴν δημοσιότητα. Οἱ θεσμοὶ ὅμως τὰ γνωρίζουν καὶ τὰ θέτουν στὴν κυβέρνηση, μαζὶ μὲ τὴν ὑπονόμευση τῶν ἐπενδύσεων∙ ἂς μὴν ξεχνοῦμε, ὅτι, ἡ ταχεῖα προώθηση τῆς Ἐλντοράντο καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ, ἦταν ἀπ’ τὶς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς τρίτης ἀξιολογήσεως. Ἡ ἀπορκάλυπτη ὑπονόμευσή τους θεωρεῖται κι ἀπ’ τοὺς πλέον ἀνεκτικοὺς πρὸς τὴν κυβέρνηση Εὐρωπαίους -κυρίως τοὺς σοσιαλίζοντες καὶ ἀτλαντίζοντες αὐτῶν- ὡς ἀπόδειξη, ὅτι δὲν ἀσκεῖ ὁ πρωθυπουργὸς τὴν ἐξουσία στὴν χώρα∙ ἀδιάσειστο ἐπιχείρημα εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ στασιμότης ἔχει ἐπανέλθει, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν οἱ Ἐννέα Γερμανοὶ σοφοί, ἐνῶ δὲν ἀποκλείεται καὶ ἡ προσγείωση στὴν ὕφεση. Στὸ ἐσωτερικό, οἱ Ἕλληνες προετοιμάζονται γιὰ τὰ χειρότερα Χριστούγεννα μετὰ τὸ πρῶτο ἔτος τῆς Κατοχῆς∙ μετὰ βίας καλύπτουν τὶς ἄκρως ἀπαραίτητες ἀνάγκες τῆς οἰκογενείας τους, ἐνῶ ἔχουν σταματήσει οἱ περισσότεροι νὰ πληρώνουν τὰ πάντα. Ἔχουν ἀφήσει κάτι λίγα ποὺ ἔχουν στὴν γυναῖκα τους, κι ἂς πᾶνε φυλακή…

Στὴν Εὐρώπη παρουσιάζονται σὲ πολλοὺς συμπτώματα ἀποστροφῆς πρὸς τοὺς ἀριστεροακροδέξιους ὑπουργοὺς καὶ τὸν πρόεδρό τους∙ ὁδήγησαν σὲ ἐκτροπή, μέσα σὲ ἕξι μῆνες, τὴν ἀνάπτυξη τοῦ 2014, ἐπέβαλαν μνημόνιο καὶ βάρη 110 δις εὐρὼ τουλάχιστον στὴν χώρα, ἀλλὰ καὶ μετὰ μία διετία τουλάχιστον ἀνικανότητος, δὲν ἠδυνήθησαν ἐπαναφέρειν τὴν οἰκονομία στὴν ἀνάκαμψη, ὅταν οἱ ἄλλοι τρεῖς σὲ μνημόνιο ἑταῖροι σὲ συντομώτερο χρόνο καὶ μὲ χειρότερες συνθῆκες ἐπέτυχαν. Ἡ ἄποψη, ὅσων τὴν ὑποστήριζαν, ὅτι αὐτὸς ἦταν ὁ πραγματικὸς Ναπολεοντίσκος ἀπ’ τὴν ἀρχή, κερδίζει πανηγυρικὰ ἔδαφος∙ ὅλο καὶ περισσότερο τώρα πιστεύουν ὅτι μὲ τὴν κυβέρνηση αὐτὴ δὲν ὑπάχουν προοπτικὲς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας στὴν Ἑλλάδα∙ δὲν εἶναι μόνο τὰ συνεχῆ ψέμματα καὶ οἱ ὑστερόβουλες σκέψεις τους στὰ συμβούλια, οὔτε ἡ ἐμφανέστατη ἀπροθυμία τους τοῦ ἐφαρμόσαι, ἀκόμη καὶ ὅσα προαπαιτούμενα ἔχουν ψηφισθεῖ, ἀλλὰ τὸ χειρότερο εἶναι ἡ ἀδιαφορία τους ἢ καὶ ἐχθρότητα, σὲ ὅσα ἀφοροῦν τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνοποίηση. Ἔχουν καταγράψει οἱ ἡγέτες, ὅτι στὸ τελευταῖο Εὐρωσυμβούλιο ἡ Ἑλλὰς ἦταν ἡ μόνη χώρα ποὺ ὄχι μόνο δὲν εἶχε ὑποβάλει οὐδεμία πρόταση γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα καὶ ἐξωτερικὴ πολιτική, ἀλλὰ καὶ ὅτι ὁ πρωθυπουργός της δὲν ἀναφέρθηκε σὲ αὐτὴν στὴν παρέμβασή του, παρὰ μὲ ἐκκληση νὰ συμμετέχει καὶ λαὸς στὴν διαδικασία ἑνοποιήσεως, «ἄλλα λόγια ν’ ἀγαπιόμαστε», δηλαδή.

Ἡ ἐξαγρίωση τοῦ ἁπλοῦ κόσμου τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ συμπορεύεται πλέον μὲ ἐκείνη τῶν στελεχῶν του∙ ὅσοι ἐλάχιστοι, λίγους μῆνες πρίν, ἂν βρίσκονταν τελικὰ κάποιοι -διότι ἡ στάση τῶν πολιτῶν κρίνεται στὴν ἀτομική τους πρακτική, ὅπως εἶναι τὸ κυνῆγι τοῦ Ναπολεοντίσκου μὲ τὶς πέτρες ἢ μὲ τὶς σκοῦπες οἱ γυναῖκες, ὅπου ἐμφανισθεῖ- ἦταν κάπως ἀνεκτικοί, τώρα ἔχουν περάσει ὅλοι τους σχεδὸν στὴν ἄλλη πλευρά. Κι αὐτὸ ὄχι μόνο, ὅπως τὸ δείχνουν οἱ ἐλάχιστες καὶ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις τῆς δουλικότατης διαπλοκῆς -ἂς θυμηθοῦμε τὶς κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλῆ καὶ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ὅταν δημοσίευαν τρεῖς δημοσκοπήσεις τὴν ἑβδομάδα καὶ μὲ διαφορὰ ὀλίγων μονάδων, ἀλλὰ στὴν διαπασῶν οἱ δημοσιογραφίζοντες προεξοφλοῦσαν τὴν ἧττα τῆς δεξιᾶς-, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐσωκομματικὰ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ στὴν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα ἐπαναλήφθηκε ἡ κατακραυγὴ σὲ ἀντίστοιχο βαθμὸ τῆς Πολιτικῆς Γραμματείας, ἄλλο ἂν δὲν προβλήθηκε. Ὁ κόσμος εἶναι πεπεισμένος ὅτι, οὔτε τέλος τῆς λιτότητος οὔτε ἔξοδος ἀπ’ τὴν ὕφεση διαφαίνεται στὸν ὁρίζοντα, παρὰ μόνο μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα τὸ τέταρτο καὶ πέμπτο μνημόνιο στὴν γραμμή∙ ὅποιος κυκλοφορεῖ στὴν ἀγορὰ τὸ ἀκούει, «θέλουν τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας», λένε ὅλοι καὶ περισσότερο οἱ μικρομεσαῖοι, ἐπαγγελματίες καὶ ἐπιχειρηματίες. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσιάζεται εὐθύς, εἰλικρινὴς καὶ πολὺ πειστικὸς στὸν λόγο του.