Στὰ ὅσα ἀπόμειναν κομματικὰ στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐπικρατεῖ ἐντονώτατη ἀναταραχή∙ βλέπουν ὅτι ἔχουν φύγει πάρα πολλοὶ στὴν Κεντροαριστερά, ἡ τεράστια πλειοψηφία τους, καὶ πρωτοστάτησαν στὴν περιοχή τους ὑπὲρ τῆς ψηφοφορίας, ἐνῶ ἦταν καὶ παρόντες στὰ ἐκλογικὰ κέντρα, μὲ σκληρὴ κριτικὴ κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ἡ διανομὴ τοῦ ἀντίδωρου τῆς ἐλεημοσύνης προστίθεται στὰ πυρομαχικὰ τοῦ συνεταιράκια καὶ στὸν ρόλο τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν∙ δὲν εἶχαν ἀνεχθεῖ ποτὲ τέτοια πράγματα κι ἔφυγαν ἀπ’ τὸ ΠΑΣΟΚ γι’ αὐτὲς τὶς πρακτικές, καὶ τώρα τὶς βρίσκουν μπροστά τους, μικρομεσαῖοι οἱ περισσότεροι. Ἡ ἐπιστροφή τους θεωρεῖται ἀδύνατη πλέον, διότι ὅλοι τους ἔχουν ἐκτεθεῖ στὸν προσωπικό τους περίγυρο γιὰ τὶς πολιτικές τους ἐπιλογές, ἐνῶ ἀρκετοὶ ἄρχισαν καὶ τὴν ἐκστρατεία ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἢ τοῦ ἄλλου, ἔχει δευτερεύουσα σημασία. Τὸ ἄλλο πρόβλημα εἶναι ὅτι ἡ ἀξιολόγηση δὲν ὁλοκληρώνεται μὲ κανέναν τρόπο, ἀλλὰ οὔτε ἀσχολεῖται κάποιος μ’ αὐτήν…