Σὲ ἐπανεκτίμηση τῆς πολιτικῆς καταστάσεως προχωροῦν στὴν Γερμανία τὰ κόμματα, μετὰ τὴν ἀποτυχία τὴν Κυριακὴ τῆς τριμεροῦς συνεργασίας∙ ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἄρχισε χθὲς τὶς συναντήσεις του μὲ τοὺς ἄλλους πολιτικοὺς ἀρχηγούς, μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τῆς Δευτέρας μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ. Πρῶτος ἦταν ὁ πρόεδρος τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν καὶ ἀκολουθοῦν ἐκεῖνοι τῶν Φιλελυθέρων, Ἀριστερῶν καὶ Πρασίνων. Οἱ πιέσεις γιὰ τὴν ἐξεύρεση λύσεως εἶναι ἰσχυρές, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 60% τῶν Γερμανῶν προτιμάει τὶς κάλπες∙ ἡ καγκελάριος μᾶλλον ἐμφανίζεται κερδισμένη, διότι οἱ εὐθύνες γιὰ τὸ ἀδιέξοδο ἀποδίδονται στοὺς Φιλελεύθερους κυρίως κι ὄχι στὴν ἴδια∙ ὁ φόβος γιὰ περαιτέρω ἄνοδο τῆς ἀκροδεξιᾶς, κυρίως στὰ ἀνατολικὰ κρατίδια, εἶναι ὁ δεύτερος λόγος, ἂν καὶ δὲν συμμερίζονται ὅλοι τὶς ἀπόψεις αὐτές, καθὼς πολλοὶ πιστεύουν, ὅτι ἔφθασε τὴν κορυφή της ἡ ἀκροδεξιά, μὲ τὶς προηγούμενες ἐκλογές, ὅπως στὴν Γαλλία τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο.