Στὴν ἐπιστράτευση τῶν πλέον πιστῶν συντρόφων του προσέφυγε ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Γρηγορόπουλου, καταστρέφοντας τὰ πάντα στὸ κέντρο τῆς πρωτευούσης∙ μερικὲς ἑκατοντάδες Βάνδαλοι ἰσοπέδωναν, ὅσα ἦταν πρόχειρα, ἔκαψαν αὐτοκίνητα καὶ μαγαζιά, μὲ τὴν Ἀστυνομία σὲ ρόλο θεατοῦ. Οἱ πλειστηριασμοί -εἶχαν ἀναβληθεῖ ἄλλωστε-, τὰ πυρομαχικά, ἡ ἀποτυχία στὴν οἰκονομία, μὲ τὴν στασιμότητα ἐπιστρέφουσα, οἱ ὁμοβροντίες τῆς ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἡ ἐξέγερση τοῦ κόσμου, ἔγιναν δευτερεῦον καὶ ἐσκεμμένως παρεμπίπτον θέμα∙ ἡ μεσαία τάξη ἐξαφανίζεται -δηλαδὴ ἡ ραχοκοκκαλιὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὴν τρισχιλιετῆ ἱστορία του- συνειδητὰ ἀπ’ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, κατόπιν αὐστηρῶν ἐντολῶν τῶν ἀμερικανῶν κερδοσκόπων καὶ τοῦ ἐν Ἀθήναις ἀνθυπάτου. Ὁ μεγαλύτερος φόβος ὅμως τοῦ πρωθυπουργοῦ ἀπομένει ἡ ἐξάπλωση τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ κόσμου στοὺς βουλευτές του καὶ στὰ ἐλάχιστα ἐναπομείναντα στελέχη∙ γνωρίζει ὅτι ἡ ἀπήχηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη διευρύνεται, μετὰ καὶ τὴν συνάντηση μὲ τὸν Κώστα Καραμανλῆ.