Ἡ πρόσκληση στὸν Ταχὶπ Ἐρντογάν, γιὰ ἐπίσημη ἐπίσκεψη στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Θράκη, χωρὶς τὴν διασφάλιση τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων ἰσοδυναμεῖ μὲ πράξη ἐθνικῆς μειοδοσίας τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας∙ ὁ Τοῦρκος πρόεδρος ἔθεσε σαφέστατα θέμα ἀναθεωρήσεως τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης, ἀλλὰ καὶ χαρακτήρισε ὁμοεθνεῖς του τοὺς Μουσουλμάνους τῆς Δυτικῆς Θράκης. Οἱ προειδοποιήσεις πρὸς τὴν πολιτειακὴ καὶ πολιτικὴ ἡγεσία ἦταν πολλὲς καὶ σαφέστατες, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθησαν καὶ ἐνέδωσαν, δι’ ἄλλους λόγους, τοὺς ὁποίους τὴν ὥρα τῆς λογοδοσίας θὰ ἀποκαλύψουν∙ οὐδέποτε στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ἔχει γίνει τέτοια συνειδητὴ πράξη μειοδοσίας. Κάτι κρύβεται στὰ παρασκήνια, ὅταν μάλιστα ὁ σουλτάνος δὲν χαμήλωσε τοὺς τόνους στὶς ἀντιφωνήσεις του στὴν Ἀθήνα.