Τὴν μοῖρα ὅλων τῶν αὐταρχικῶν καὶ ἀδιστάκτων ἡγετῶν τῆς ἱστορίας μας ἀκολουθεῖ πλέον κατὰ βῆμα ὁ Ναπολεοντίσκος, ἀλλὰ ἀπομένει ἡ καταμέτρηση τῶν δεινῶν ποὺ ἀφήνει στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸν Ἑλληνισμό∙ ἡ ἐθνικὴ μειοδοσία ἀπέναντι στὸν σουλτάνο εἶναι τὸ χειρότερο καὶ ἐλπίζουμε ὅλοι τὸ κορυφαῖο, μέχρι τὴν κατάρρευσή του καὶ τὴν λογοδοσία του στὴ συνέχεια. Οἱ ἱστορικοὶ νόμοι εἶναι ἀμείλικτοι καὶ ἐπιβεβαιώνονται μὲ τὸν χειρότερο τρόπο∙ «ἑνὸς κακοῦ μύρια ἕπονται», ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι, ἀλλὰ στὸ Μέγαρο Μαξίμου οὔτε ἱστορία ἔχουν διαβάσει -ἄλλωστε πῶς νὰ διαβάσουν, ἀφοῦ καὶ στὰ ἑλληνικὰ μετὰ βίας συλλαβίζουν-, οὔτε αἴσθηση τοῦ χρόνου καὶ τοῦ χώρου ἔχουν, ὄχι μόνο γιὰ τὴν κατάσταση τῆς χώρας καὶ τὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οὔτε καταλαβαίνουν τίποτε ἀπ’ τὶς διεθνεῖς ἐξελίξεις. Παραμένουν προσηλωμένοι στὶς ἐντολὲς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ κάθονται προσοχὴ ἐπὶ ὧρες στὸν ἐν Ἀθήναις ἀνθύπατο, ἀλλὰ δὲν βλέπουν γύρω τους, οἱ παρωπίδες τους εἶναι πολὺ κλειστές, μέχρι τὴν ἀμερικανικὴ πρεσβεία μόνο ἔχουν ὁρίζοντα θεάσεως. Ἡ Ἑλλὰς βρίσκεται στὴν χειρότερη κατάσταση τῆς μεταπολιτεύσεως∙ ἡ συνάντηση γιὰ τὰ Δυτικὰ Βαλκάνια θυμίζει τὶς ἀνάλογες πρωτοβουλίες τοῦ τελευταίου σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ. Ἀλλὰ δείχνει καὶ τὴν κακὴ τύχη τοῦ σημερινοῦ, ἔγινε στὴν χειρότερη στιγμή.

Οἱ Εὐρωπαῖοι, μὲ συντονιστὴ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ἀναζητοῦν διαύλους ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς Ἄραβες γιὰ τὴν διαμεσολάβησή τους καὶ τὴν ἀποφυγὴ ἐκρήξεως μὲ ἀπρόβλεπτες προεκτάσεις, καὶ ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀποῦσα∙ ὁ Ναπολεοντίσκος περὶ ἄλλα τυρβάζει, δὲν ἔχει τὸ μυαλὸ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς ἐπείγουσες διεθνεῖς ἐξελίξεις. Μετὰ τὸν Γάλλο πρόεδρο, ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς βρίσκεται ἱστορικὰ πλησιέστερα ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους πρὸς τοὺς Ἄραβες, μετὰ καὶ τὴν ἀπομόνωση τῆς Βρεταννίας∙ ἀλλὰ ὁ ἔνοικος τοῦ Μαξίμου βρῆκε μόνο τὴν πιὸ ἁπαλὴ διατύπωση γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ ἀπόφαση, «δὲν συμβάλλει», εἶπε, καὶ ἐπανῆλθε στὴν διαρκῆ ὑπνηλία του. Κανεὶς δὲν σκέφθηκε ἀπ’ τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Εὐρωπαίους νὰ ἀπευθυνθοῦν στὴν Ἑλλάδα, διότι γνωρίζουν ὅτι ἡ κυβέρνησή της εἶναι τυφλὸ ὄργανο τῶν Ἀμερικανῶν κι ἑπομένως εἶναι μάταιη κάθε προσπάθεια∙ ἡ χώρα μας περνάει στὸ περιθώριο τῆς διεθνοῦς διπλωματίας, ὄχι μόνο λόγῳ τῆς ἐπιστροφῆς στὴν μνημονιακὴ κρίση μὲ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ τὴν ταλαιπωρία τῶν Εὐρωπαίων μὲ τὶς ἐξυπνάδες στὶς καθυστερήσεις τῶν ἀξιολογήσεων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς περιττὲς διεθνεῖς πρωτοβουλίες της, ὅπως μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Τούρκου προέδρου. Ὁ πρωθυπουργὸς δείχνει συνέχεια ὅτι ἀγνοεῖ, ἢ ὅτι θέλει νὰ ἀγνοεῖ, τὸ ὅτι τὰ ἑλληνικὰ εἶναι καὶ εὐρωπαϊκὰ σύνορα, ἑπομένως χρειάζεται προσοχὴ καὶ διαρκὴς ἐνημέρωση τῶν ἑταίρων μας. Ἀλλὰ ποῦ μυαλό!

Ἡ ἀποκάλυψη τῶν βρώμικων διασυνδέσεων τοῦ Ναπολεοντίσκου μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους θεωρεῖται πλέον κόλαφος γιὰ τὴν χώρα∙ ἡ κρίση στὴν Παλαιστίνη, «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ», ἠδύνατο ἀποτελέσαι ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἀνάδειξη τοῦ διεθνοῦς ρόλου τῆς Ἑλλάδος. Στὴν ἀραβοϊσραηλινὴ κρίση τοῦ 1956, ἑπτὰ χρόνια μόνο μετὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου, ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, μόλις ἑνὸς ἕτους πρωθυπουργός, διαφοροποιήθηκε ἀπ’ τοὺς Ἀγγλογάλλους καὶ ἄφησε τοὺς Ἕλληνες πλοηγοὺς στὴν διώρυγα -ἦταν τότε τὸ ἕνα τρίτο τοῦ συνόλου- μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δουλέψει ἡ θαλασσία ὁδὸς μέχρι τὶς πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις, ἀλλὰ κέρδισε τὴν ἀγάπη τῶν Ἀράβων. Σήμερα εἴμαστε ἀπόντες καὶ κανεὶς δὲν σκέπτεται τὴν διαμεσολάβηση τῶν Ἀθηνῶν∙ αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἐπίτευγμα! τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης καὶ ἡ χειρότερη διεθνῶς ζημία γιὰ τὸν Ἑλληνισμό. Ὁ ἐσμὸς τῶν κυβερνώντων δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὸν γύρω της κόσμου κι αὐτὸ εἶναι πλήρης ἐξευτελισμός∙ οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν καλὰ καὶ τὴν ἱστορία καὶ τὴν διεθνῆ συγκυρία καὶ θὰ ἤθελαν πολὺ τὴν προσφορὰ τῶν ἑλληνικῶν ὑπηρεσιῶν, διότι δὲν διαγράφονται χιλιάδων ἐτῶν σχέσεις μὲ τὴν μαύρη κηλίδα τῆς τριετίας. Ὅσο γρηγορώτερα ἔρθουν οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις τόσο καλύτερα, ὄχι μόνο γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἁπάλυνση τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς μας κύρους.

Τὰ ἐνδοκυβερνητικά, μὲ τὸν συνεταιράκια, καὶ τὰ ἐνδοκομματικά, σὲ ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει ἀπ’ τὸ κόμμα, ἀποκορυφώνονται∙ οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ σκάνδαλο μὲ τὰ πυρομαχικὰ ἀνταγωνίζονται τὶς ἐπιδόσεις στὰ καζίνο, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπουσία τοῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης ἀπ’ τὸν ἐπίσημο δεῖπνο τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας πρὸς τὸν Τοῦρκο πρόεδρο, πρωτοφανὲς στὰ διπλωματικὰ χρονικά∙ στοὺς διαδρόμους κυκλοφοροῦν πολλά, ὅτι αὐτὸ ἔγινε ἐντολῇ τοῦ σουλτάνου κι ὁ Ναπολεοντίσκος ὑπέκυψε. Πῶς θὰ ἐπιβληθεῖ στὶς Ἔνοπλες Δυνάμεις ὁ ὑπουργός, ὅταν στὰ στόματα ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν βρίσκεται ἡ ἀπαξίωσή του; Ἡ ἐξέγερση τοῦ κόμου μετατρέπεται σὲ ἐφιάλτη γιὰ τὴν κυβέρνηση∙ οἱ πλειστηριασμοὶ ἀναβλήθηκαν τὴν περασμένη Τετάρτη, ἀλλὰ ἐπανέρχονται μεθαύριο καὶ ἐπεκτείνονται καὶ στὰ ἀκίνητα τῶν ἐγγυητῶν τῶν δανείων τῶν τραπεζῶν. Μὲ τὴν ἀνάλγητη κομμουνιστικὴ ἐξουσία γίνεται στόχος διώξεως καὶ ἡ προσφορὰ πρὸς τὸν συγγενῆ ἢ τὸν φίλον σὲ κατάσταση ἀνάγκης∙ ἀλλὰ οἱ ὑπογραφὲς πρὸς τὴν τρόικα ἔχουν τεθεῖ κι ἀπομένει ἡ ἐφαρμογὴ τῶν δεσμεύσεων μέχρι τὸν ἄλλο μῆνα. Ἡ κατάργηση τῆς ἀπεργίας ἀκολουθεῖ, ὅπως καὶ ἡ πώληση τῶν λιγνιτικῶν μονάδων τῆς ΔΕΗ, ἀλλὰ δὲν προωθοῦνται Σκουριὲς καὶ Ἑλληνικό, οὔτε οἱ ἄλλες μεγάλες ἐπενδύσεις, ἐὰν δὲν τὶς ἐγκρίνει ὁ ἀνθύπατος∙ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, μετὰ τὶς τράπεζες μὲ τὴν ἀνακεφαλαιοποίησή τους στὸ ἕνα λεπτὸ πρὸ διετίας, παραχωρεῖται ὁλόκληρη στοὺς κερδοσκόπους.

Ἡ ἀχίλλειος πτέρνα ὅμως τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης εἶναι ἡ ἐξέγερση τοῦ κόσμου κι αὐτὴ ἄρχισε∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ὑποψιάζεται τὴν ἔκρηξη καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἐπισκέπτεται πλέον τὴν Κουμουνδούρου -ἂν καὶ ἔχει δίκαιο ἀπὸ μία πλευρά, δὲν πατάει κανένας πλέον ἐκεῖ, ἐκτὸς ἀπ’ τοὺς ἀστυνομικοὺς φύλακες, διότι καὶ οἱ ἔμμισθοι τοῦ κόμματος δὲν παρουσιάζονται, ἀφοῦ ἔχουν νὰ πληρωθοῦν κανὰ χρόνο κι ἔχουν καὶ οἰκογένειες νὰ θρέψουν-, ἐπειδὴ μόνο ὅταν πηγαίνει αὐτὸς τρέχουν καὶ οἱ κορυφαῖοι κομματικοί, οἱ ἄλλοι τὸν ἔχουν ἀποχαιρετήσει. Οἱ πληροφορίες, ἀπ’ τοὺς δυὸ τρεῖς σοβαροὺς δημοσκόπους ποὺ ἔχει, ἀναφέρουν, ὅτι βρίσκεται σὲ κατάσταση παρακρούσεως καὶ συνεχοῦς φοβίας ἢ μᾶλλον τρόμου καὶ γι’ αὐτὸ χρησιμοποιεῖ μόνιμα, ἐκτὸς ἐπισήμων ἐκδηλώσεων, τὴν εἴσοδο ὑπηρεσίας τοῦ Μαξίμου∙ τοὺς ἐξομολογεῖται ὅμως ὅτι κακῶς δὲν τοὺς ἄκουσε γιὰ ἐκλογὲς τὸ Θέρος τοῦ 2016 ἢ τὸν Δεκέμβριο, διότι θὰ κρατοῦσε κάποιο ποσοστὸ κοντὰ ἢ χαμηλότερα ἀπ’ τὶς δύο δεκάδες, δεύτερο κόμμα, μὲ προοπτικὲς ἀναδύσεως στὸ μέλλον. Τώρα βλέπει ὅτι ὁ μονοψήφιος ἀριθμὸς ἔχει κατοχυρωθεῖ, κι ἂς λένε ὅτι θέλουν οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, μὲ πορεία πρὸς τὰ κάτω∙ τὸ ποῦ σταματάει εἶναι ἄγνωστο, διότι ἡ ἄνοδος τῆς Νέας Δημοκρατίας ἐπιταχύνεται καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Συμπαράταξη εἶναι δεύτερη μὲ ἀνοδικὴ πορεία. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίζει τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ.