Τὴν προσοχή τους οἱ Ἕλληνες ὄφειλαν ἔχειν στραμμένη στὸν πόλεμο πρὸς τὴν περσικὴ αὐτοκρατορία, διότι μὲ τὴν κατάκτησή της θὰ ἀπαλλάσσονταν ἀπ’ τὸν χειρότερο ἔχθρό τους καὶ θὰ ἀποκτοῦσαν τὰ πλούτη της∙ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ Ἰσοκράτης στὸν «Πανηγυρικό» του ἀναφέρεται στὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ τῆς αὐτοκρατορίας τὰ ὁποῖα θὰ περιέρχονταν στοὺς κατακτητές της. «Αὐτοὺς οὖν χρὴ συνδιορᾶν ὅσης ἂν εὐδαιμονίας τύχοιμεν»∙ πρὸς αὐτοὺς λοιπὸν ὀφείλουμε προσβλέπειν γιὰ ὅση εὐδαιμονία ἤθελαμεν ἀποκτήσειν. «Εἰ τὸν μὲν πόλεμον τὸν νῦν ὄντα περὶ ἡμᾶς πρὸς τοὺς ἠπειρώτας ποιησαίμεθα»∙ ἐὰν τὸν μεταξύ μας μὲν διεξαγόμενο πόλεμο μεταφέρουμε πρὸς τοὺς ἠπειρῶτες, πρὸς τοὺς Πέρσες. «Τὴν δ’ εὐδαιμονίαν τὴν ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην διακομίσαιμεν»∙ καὶ τὴν εὐδαιμονία, τὸν πλοῦτο, ἀπ’ τὴν Ἀσία νὰ τὸν μεταφέρουμε στὴν Εὐρώπη. Ἦταν μεγάλη πρόκληση πρὸς τὴ νεολαία τῆς ἐποχῆς, διότι ὅλοι ἦταν πολεμιστές.