Τὸ σημερινὸ Εὐρωσυμβούλιο ἐξελίσσεται σὲ ἕνα ἀπ’ τὰ πιὸ κρίσιμα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνότητος∙ τὸ θέμα τῆς κατανομῆς τῶν προσφύγων εἶναι ἡ ἀφορμή, ἡ αἰτία εἶναι ἡ σύγκρουση βορείων, καὶ κυρίως Σκανδιναβῶν καὶ ἀνατολικοευρωπαϊκῶν πρώην κομμουνιστικῶν, μὲ τὶς νότιες, ἀλλὰ καὶ τὶς κεντρικοευρωπαϊκές. Σὲ ἰδεολογικὸ ἐπίπεδο εἶναι ἡ σύγκρουση ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας, ταυτισμένης πλέον δεξιᾶς καὶ ἀριστερῆς, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ ἀριστεροακροδέξια ἑλληνικὴ κυβέρνηση, πρὸς τὴν δημοκρατική∙ ὁ Ντόναλντ Τοὺσκ ἄλλωστε εἶναι Πολωνὸς καὶ μεγαλωμένος σὲ κομμουνιστικὸ καθεστώς∙ αὐτοὶ ἔχουν ζήσει τὴν ἀνοικτὴ ἀγκάλη τῶν Δυτικοευρωπαίων, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου. Τώρα ἀρνοῦνται πολλοὶ συμπατριῶτες του τὴν ὑποδοχὴ προσφύγων καὶ μάλιστα μὲ τὴν σύμπραξη τῶν ἀτλαντικῶν κύκλων, ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ἀποδιοργανωμένοι μετὰ τὴν περιπέτεια τῆς προστάτιδός τους Βρεταννίας∙ οἱ ἴδιοι ἐλπίζουν πολλὰ στὴν ἀνυπαρξία κυβερνήσεως στὴν Γερμανία, ἀλλὰ μᾶλλον ἀπατῶνται. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ συνεχίζει τὴν πολιτικὴ τῆς ἑνοποιήσεως.