Στοὺς ἐπιφυλακτικοὺς ἀπέναντι στὴν ἐκστρατεία κατὰ τῶν Περσῶν καὶ στοὺς ἀνεκτικοὺς στὰ ὀλιγαρχικὰ καθεστῶτα τῶν ἡμερῶν του ἀπευθύνει τὶς τελευταῖες παραινέσεις του στὸν «Πανηγυρικό» του ὁ Ἰσοκράτης∙ γνωρίζει ἄριστα, ὅτι, ὅσο κι ἂν εἶναι ὁ καλύτερος πολιτικὸς ἀναλυτὴς ἢ σύμβουλος, κατὰ τὴν ὁρολογία τῶν ἡμερῶν μας, δὲν πείθει τὰ εὐρύτερα στρώματα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀρέσκονται στὴν ἀπραγμοσύνη τους. «Καὶ σκοπεῖν ὅπως ἄμεινον ἐμοῦ περὶ τῶν αὐτῶν πραγμάτων ἐροῦσιν»∙ καὶ ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε ὅτι καλύτερα ἀπὸ ἐμένα ἄλλοι ὁμιλοῦν καὶ καλλιεργοῦν τὴν εὐγενῆ ἅμιλλα. «Ἐνθυμουμένους ὅτι τοῖς μεγάλ’ ὑπισχνουμένους οὐ πρέπει περὶ μικρὰ διατρίβειν»∙ καὶ νὰ ἐνθυμεῖσθε ὅτι ὅσοι σᾶς ὁμιλοῦν γιὰ τὰ σοβαρὰ θέματα δὲν πρέπει νὰ ἐνδιατρίβουν στὰ μικροπράγματα. Δὲν ἔπεισε τελικὰ μᾶλλον καθόλου, διότι οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι καὶ οἱ συγκρούσεις μεταξὺ τῶν πόλεων συνεχίζονταν∙ τοὺς καλλιεργοῦσε ἄλλωστε ἡ Σπάρτη, πρὸς διατήρησιν τῆς ἡγεμονίας της.