Ὁ πρωθυπουργὸς ἐπιδόθηκε στὴ Βουλὴ συστηματικὰ στὶς ἐπιθέσεις της στὴν δικαιοσύνη, ἀλλὰ ἀπέφυγε οἱαδήποτε ἀναφορὰ στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ ἀπάντηση στὰ σκάνδαλα τοῦ συνεταιράκια∙ σκοπός του ἦταν ὁ περιορισμὸς τῆς συζητήσεως στὶς ἀνώδυνες ὑποσχέσεις γιὰ τέλος τῶν μνημονίων καὶ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση. Ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅσο καὶ ὁ ὑπουργός του Δικαιοσύνης, χαρακτήρισαν » μεροληπτικὲς καὶ ἐναντίον τῆς κυβερνήσεως τὶς ἀποφάσεις γιὰ τὸ «πόθεν ἔσχες, ἐνῶ ὁ ἁρμόδιος ὑφυπουργὸς ὑποσχέθηκε νέο νομοσχέδιο τὸ ἑπόμενο ἔτος∙ στὰ ἐθνικά μας θέματα ἡ σιωπὴ ἦταν ἀπόλυτη, παρ’ ὅλο ὅτι προκλήθηκε ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση, ἐνῶ ὁ Τοῦρκος ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἀπείλησε καὶ στρατιωτικὴ ἐπέμβαση στὰ νησιά. Ἡ μειοδοσία τοῦ πρωθυπουργοῦ ἀπέναντι στὸν σουλτάνο φαίνεται ὅτι ἰσχύει, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ ἀνθυπάτου.