Ἡ παραπομπὴ τῆς Πολωνίας, μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ἄρθρου 7 τῆς Ἱδρυτικῆς Συνθήκης τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, γιὰ παραβίαση τῶν κανόνων τοῦ κράτους δικαίου, γίνεται πρὸς παραδειγματισμὸ πρὸς ὅσους τὴν μιμοῦνται∙ ἡ πολιτικὴ πτυχὴ τῶν δηλώσεων τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ μετράει, διότι ἡ ἐφαρμογή τους εἶναι ἐξαιρετικὰ περίπλοκη. Πάντως, γιὰ πρώτη φορὰ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐφαρμόζει τὸ ἄρθρο 7, ἐνῶ ὁ πρόεδρός της, δὲν χαρακτήρισε τυχαῖα καὶ τὸν συνεταιράκια τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὡς ἀκροδεξιό, μᾶλλον χειρότερο ἀπ’ τὴν Αὐστριακό∙ ἡ Ἐπιτροπὴ παρακολουθεῖ συστηματικὰ τὶς ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας ἐπιδόσεις τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, πέραν τῆς διυλίσεως τῶν παροχῶν ἀπ’ τὴν τρόικα. Δὲν ἔχουν καμμία σχέση τὰ δύο, ἀλλὰ βαρύνουσα σημασία ἔχει ὁ σεβασμὸς τῆς δημοκρατίας καὶ ἡ προστασία τῶν συνόρων μας.