Ὁ Ναπολεοντίσκος τεθλιμμένος καὶ ἀμήχανος παρουσίασε τὴν μαγικὴ εἰκόνα τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση, ἀλλὰ μὲ πολλὰ ψέμματα καὶ πάλι, ὅπως ὅτι δὲν προβλέπονται νέα μέτρα, ἐνῶ ψήφισε δύο δις εὐρὼ πρὸ μηνὸς στὸν προϋπολογισμό∙ λεπτομέρειες αὐτά, ἀλλὰ ἡ κατακραυγὴ γιὰ τὰ προαπαιτούμενα καὶ τὴν φοροεπίδρομὴ διογκώνεται. Οἱ πλειστηριασμοὶ καὶ ἡ κατάργηση τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας δὲν περνᾶνε εὔκολα, ἐνῶ τὸ κόμμα του εἶναι διαλυμένο καὶ ἡ οἰκονομία σὲ στασιμότητα, ἂν ὄχι καὶ σὲ ὕφεση∙ ἡ πλύση ἐγκεφάλου τῶν βουλευτῶν ἔχει ἀμφίβολα ἀποτελέσματα, διότι ἡ ἐξαθλίωση γενικεύεται, μὲ τὴν ἐξέγερση τοῦ λαοῦ ἐπικείμενη, χωρὶς οὐσιαστικὴ ἀφορμή, ὅπως συνήθως στὴν ἱστορία. Τὸ νομοσχέδιο περιλαμβάνει ἑβδομῆντα προαπαιτούμενα σὲ ἑξακόσιες σελίδες καὶ ψηφίζεται τὴν Δευτέρα, ἐνῶ ἀρχίζουν οἱ διαδηλώσεις διαμαρτυρίας∙ τὸ τέταρτο μνημόνιο ἔχει ψηφισθεῖ ἤδη καὶ ἡ φοροεπιδρομὴ ἐπίσης γιὰ χρόνια. Ἡ ἡμέρα τῆς συγκρούσεως πλησιάζει μὲ ἀπρόβλεπτες προεκτάσεις.